ହୋମ / କୃଷି / ବଜାର ଖବର / ଓଡିଶାରେ ଫଳଗଛ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରଗତିର ନୂଆ ଦିଗନ୍ତ
ସେଆର କରନ୍ତୁ

ଓଡିଶାରେ ଫଳଗଛ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରଗତିର ନୂଆ ଦିଗନ୍ତ

ଓଡିଶାରେ ଫଳଗଛ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରଗତିର ନୂଆ ଦିଗନ୍ତ ସମ୍ଭଦିଯ ସୁଚନା ମିଳିବ

ଉପକ୍ରମ

ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଫଳକୁ ଦେବଯୋଗ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ନଡିଆକୁ ଶ୍ରୀ ଫଳ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଆଡାମ ସ୍ଵର୍ଗର ଫଳ ସେଓକୁ ଖାଇବା ଦ୍ଵାରା ମାନବ ସମାଜ ଜାତ ବୋଲି ବାଇବେଲରେ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅଛି । ଆଦିମ ମାନବ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଥମେ ଫଳଭୋଗୀ ପ୍ରାଣୀଭାବରେ ଜଙ୍ଗଲରେ ବାସ କରୁଥିଲା । ଗଛ ଲଗାଇଲେ ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରହଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବା ସହ ପୁନର୍ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ବୋଲି ପୌରଣିକ ମତବାଦ ମଧ୍ୟରେ ରହିଅଛି । ଅଙ୍ଗୁର, ଖଜୁରୀ, ଡିମିରି, ଓ ଡାଳିମ୍ବକୁ କୋରାନରେ ଇଶ୍ଵରଙ୍କ ପ୍ରଦତ୍ତ ଫଳ ବୋଲି ବିଶ୍ଵାସ କରାଯାଏ । ଏଣୁ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଫଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ଵ ଆମ ସାମାଜିକ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହ ସଂଶ୍ଳିଷ୍ଟ ।

ଫଳ ଖାଦ୍ୟସାର ଓ ଭିଟାମିନରେ ଭରପୂର । ରୋଗୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସହଜସାଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ । ଫଳ ଭୋଜନ ଦ୍ଵାରା ସୁସ୍ଥ ଓ ନିରୋଗ ଶରୀରପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ଏହା ଦେହରୁ ଅଧିକ ବର୍ଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଓ କ୍ଳୋରାଇଡ ପରିସ୍ରା ଦ୍ଵାରା ନିର୍ଗତ କରାଇଥାଏ । ଏହା ଅନ୍ତ୍ର ନଳୀକୁ ସଫା ରଖିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଦ୍ଵାରା ମଳକଣ୍ଟକ ଓ ଆନ୍ତ୍ରିକ ରୋଗ ଦୂର କରିଥାଏ । ଏହାଦ୍ଵାରା ରକ୍ତ ପରିଷ୍କାର ରହେ । କାଗେଜି ଲେମ୍ବୁ, କମଳା, ଓ ଅଁଳା ଇତ୍ୟାଦି ଫଳ ଆମ ଦେହରେ ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧକ ଶକ୍ତି ବଢାଇଥାଏ । ଫଳ ଆହାର ଆମର ଅନ୍ତନଳୀକୁ ଅମ୍ଳତ୍ଵରୁ ରକ୍ଷା କରିଥାଏ । ପନିପରିବା ଓ ଶସ୍ୟ ଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟ ପାକକ୍ରିୟାରେ ଭିଟାମିନ ହରାଇବସନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଫଳ ଆହାର ଦ୍ଵାରା ଆମକୁ ଭିଟାମିନ ସହଜରେ ମିଳିଥାଏ । ଏଣୁ ସୁସ୍ଥ ଶରୀର ପାଇଁ ଦୈନିକ ଖାଦ୍ୟ ସହ ଫଳ ଆହାର କରିବା ଅବଶ୍ୟକ ଅଟେ ।

ମରୁଡି ଅଞ୍ଚଳରେ ଫଳ ଚାଷ

ଆମ ଓଡିଶାରେ ଶତକଡା ୬୦ ଭାଗ ଜମିରେ ଜଳସେଚନ ସୁବିଧା ନାହିଁ । ଏସବୁ ଜମି ପାହାଡ ପର୍ବତ ଅଞ୍ଚଳ । ଏଥିରେ ମରୁଡି ଯୋଗୁଁ ବେଳେବେଳେ ଗୋଟିଏ ଫସଲ ଉତାରିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡେ । ଖାଦ୍ୟାଭାବ ଏ ଅଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ସମସ୍ୟା । ମାଟି ଓ ପାଣି ଧୋଇ ହୋଇଯାଉଥିବା ମାଟିର ଉର୍ବରତା ବହୁତ କମ ଓ ଫସଲର ଉତ୍ପାଦନ ମଧ୍ୟ କମ ହୋଇଥାଏ । ଫଳ ଚାଷ ଏସବୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରୁଥିବା ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଫଳଚାଷ ରକ୍ଷା କବଚ ସଦୃଶ ଅଟେ । ଫଳ ଗଛ ଲଗାଇବା ଦ୍ଵାରା ମାଟିରେ ପାଣି ସିଞ୍ଚନ ବୃଦ୍ଧିପାଏ । ୩୦ ଫୁଟ ଗଡାଣିର ବ୍ୟବଧାନରେ ବନ୍ଧ ଦେଇ ସେଥିରେ ଫଳ ଗଛ ଲଗାଇଲେ ଆମେ ଫସଲ ଚାଷ ସହ ଫଳଚାଷ ମଧ୍ୟ କରିପାରିବା । ଫଳଗଛ ମରୁଡି ସହିପାରେ । ଭୂତଳ ଜଳ ଓ ଖାଦ୍ୟସାର ଗ୍ରହଣ କରି ବଞ୍ଚେ । ମରୁଡି ସମୟରେ ଫସଲ ନଷ୍ଟ ହେଲେ ଚାଷୀ ଫଳଗଛରୁ ଅନାବୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିବା ଆମ୍ବ, ପଣସ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି । ଏଣୁ ଖାଦ୍ୟ ନିରାପତ୍ତା ପାଇଁ ଏସବୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ବ୍ୟାପକ ଫଳଚାଷ କରିବା ସହ ବ୍ୟବସାୟିକ ଫଳଚାଷ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ଅଟେ । ଆମ ଓଡିଶାର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଜିଲ୍ଲାମାନଙ୍କରେ ଆମ୍ବ, ପିଜୁଳି, ଲିଚୁ, ଡାଳିମ୍ବ, ରାମଫଳ , ଓ କାଗେଜି ଲେମ୍ବୁ ଇତ୍ୟାଦି ଫଳଚାଷ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଉପଯୋଗୀ ।

ବନ୍ୟାଅଞ୍ଚଳରେ ଫଳଚାଷ

ଆମ ଉପକୁଳବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ବନ୍ୟା ଓ ବାତ୍ୟା ଚିର ସାଥି ହୋଇଗଲାଣି । ସମୟ ସମୟରେ ଘରଦ୍ଵାର ଭାଙ୍ଗିବା ସହ ଘର ମଧ୍ୟରେ ସଞ୍ଚିତ ଖାଦ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥାଏ । ଏସବୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଫଳଚାଷ ବିଶେଷ ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ । ବନ୍ୟାପ୍ଳାବିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ନଡିଆ, ଆମ୍ବ, ପିଜୁଳି, ଓ ଅମୃତଭଣ୍ଡା ଇତ୍ୟାଦି ଚାଷ କଲେ ସେଥିରୁ ଆୟ ମିଳିବା ସହ ବିପଦ ବେଳେ ରକ୍ଷା କବଚ ପରି କାମ କରେ । ଏହାଛଡା ଚାଷୀମାନେ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ସମୟରେ ପରିଶ୍ରମ କରି ଚାଷ କରିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇଥାଏ । ଏଣୁ ବାଡିବଗିଚାରେ କିଛି ଫଳ ଗଛ ଲଗାଇଥିଲେ ସେଥିରୁ ହେଉଥିବା ଆୟରେ ପରିଣତ ବୟସରେ ଯେନତେନ ପ୍ରକାରେଣ ଚାଲିହେବ ।

ସୁସ୍ଥ ପରିବେଶ ପାଇଁ ଫଳଚାଷ

ସାଧାରଣତଃ କ୍ଷେତରେ କ୍ଷେତ ଓ ସାର ଦେଇ ଫସଲ ଚାଷ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହି ସାରର କିଛି ଅଂଶ ମାଟି ତଳକୁ ଚାଲିଯାଇ ପାଣିକୁ ଦୂଷିତ କରିଥାଏ । ହୁଡାରେ ଫଳଗଛଲ ଥିଲେ ଫଳଗଛ ମାଟି ତଳକୁ ଯାଇଥିବା ସାରକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନିଏ ଓ ମାଟିତଳ ପାଣି ପ୍ରଦୂଷଣମୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ସାର ଗଛ ଦ୍ଵାରା ବିନିଯୋଗ ହୋଇ ପତ୍ର , ଫୁଲ ଫଳ ଓ କାଠରେ ପରିଣତ ହୋଇ ମାଟି ଉପରକୁ ଚାଲିଆସେ । ଏଣୁ ଗଛ ଲଗାଇବା ଦ୍ଵାରା ମାଟିର ଉର୍ବରତା ହ୍ରାସ ପାଇନଥାଏ ଏବଂ ସ୍ଥାୟିତ୍ଵ ବଜାୟ ରହିଥାଏ । ଗଛ ଲଗାଇବା ଦ୍ଵାରା ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ବାଷ୍ପ ସବୁ ସମୟରେ ବ୍ୟବହାର ହୋଇ ଜୈବିକ ଅଙ୍ଗରାରେ ପରିଣତ ହୋଇଥାଏ । ଏହାଦ୍ଵାରା ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଉତ୍ତପ୍ତିକରଣରୁ ରକ୍ଷା ମିଳିଥାଏ । ସୁତରାଂ ଫଳ ରାଜ୍ୟର ଚାଷୀମାନଙ୍କର ଆର୍ଥିକ ଅବସ୍ଥାରେ ଉନ୍ନତି ଆଣିବା ସହ ପରିବେଶ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅନୁକୂଳ ହେବ ।

ଖତ ଓ ସାର

ଅମୃତଭଣ୍ଡା ଗଛରେ ବର୍ଷସାରା ଫୁଲ ଏବଂ ଫଳ ଲାଗିରହୁଥିବାରୁ ଏହା ଅଧିକ ପରିମାଣରେ ଖତ ଏବଂ ସାର ଆବଶ୍ୟକ କରେ । ଗଛ ପିଛା ୨୫୦ ଗ୍ରାମ ଯବକ୍ଷାରଜାନ (୫୫୦ ଗ୍ରାମ ୟୁରିଆ ),୫୦୦ ଗ୍ରାମ ଫସଫରସ (୩.୧୨୫ କିଗ୍ରା ସିଙ୍ଗଲ ସୁପର ଫସଫେଟ ଏବଂ ୫୦୦ ଗ୍ରାମ ପଟାସ ) (୮୪୦ ଗ୍ରାମ ମ୍ୟୁରେଟ ଅଫ ପଟାସ ) କୁ ସମାନ ୬ ଭାଗ ବାଣ୍ଟି ପ୍ରତି ୨ ମାସଅନ୍ତରେ ଦେବା ଉଚିତ । ଏହା ବ୍ୟତୀତ , ଗଛପ୍ରତି ବର୍ଷକୁ ୨ ଝୁଡି ସଢା ଗୋବର ଖତ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ । ଖତ ଏବଂ ସାରକୁ ଗଛମୂଳରୁ ୨୫-୩୦ ସେମି ଦୂରରେ ଏବଂ ୧୦-୧୫ ସେମି ଗଭୀରର ମନ୍ଦାକରି ମାଟିରେ ଭଲ ଭାବରେ ମିଶାଇଦିଆଯାଏ । ତାପରେ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ ।

ଆନ୍ତଃଫସଲ

ଚାରା ଲଗାଇବାର ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ମୂଳା , ଫୁଲକୋବି , ବନ୍ଧାକୋବି, ପିଆଜ, ରସୁଣ ଗାଜର ଏବଂ ବିଲାତି ବାଇଗଣ ଇତ୍ୟାଦି ଅନ୍ତଃଫସଲ ଭାବରେ ଚାଷ କରାଯାଇପାରେ । ବର୍ଷକୁ ୪ରୁ ୫ ଥର କୋଡା ଖୋସା କରି ଅନାବନା ଘାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ । ଚାରା ଲଗାଇବାର ୪-୫ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ଫୁଲ ଆସିବା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ଗାତ ପ୍ରତି ୩ ଲେଖାଏଁ ଚାରା ଲଗାଯାଇଥିଲେ, ସେଥିରୁ ଗୋଟିଏ ମାଈ ଗଛ ରଖି ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟିକୁ କାଟିଦେବା ଉଚିତ । କିନ୍ତୁ ମନେରଖିବା ଉଚିତ ଯେ ପ୍ରତି ୧୦ ଟି ମାଈ ଗଛ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଅଣ୍ଡିରା ଗଛ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

ରୋଗ-ପୋକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ

ସାଧାରଣତଃ ଅମୃତଭଣ୍ଡା ଗଛ କୌଣସି ପୋକ ଦ୍ଵାରା ସିଧାସଳଖ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ । ତଥାପି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶୋଷକ ଜାତୀୟ ପୋକ ଯଥା ଥ୍ରୀପ୍ପ , ଜଉପୋକ,ଏଫିଡସ ଏବଂ ଧଳାମାଛି ଦ୍ଵାରା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୂତାଣୁଜନିତ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ତେଣୁ ବର୍ଷାରିତୁ ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ ଏବଂ ଶେଷରେ ଦୁଇଥର ୧ଲି ପାଣିରେ ୧.୬ ମିଲି ମନୋକ୍ରୋଟଫସ ମିଶାଇ ସିଞ୍ଚନ କଲେ ସଫଳ ମିଳିଥାଏ । ଏହାବ୍ୟତୀତ,ଅଠାଯନ୍ତା ଓ ଆଲୋକଯନ୍ତା ବ୍ୟବହାର ଦ୍ଵାରା ମଧ୍ୟ ଉପରୋକ୍ତ ପୋକଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ ।ଏହି ରୋଗକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ହେଲେ ୧ଲି ପାଣିରେ ବାଭିଷ୍ଟିନ ଗୁଣ୍ଡମିଶାଇ ପ୍ରତି ୧୫ ଦିନ ଅନ୍ତରରେ ୨ରୁ୩ ଥର ସିଞ୍ଚନ କରିବାକୁ ପଡେ । ପତ୍ରପୋଡା , ଗୋଲ ଦାଗ ଏବଂ ମୋଜାଇକି ଭୂତାଣୁ ଅମୃତଭଣ୍ଡା ଗଛର ମୁଖ୍ୟ ରୋଗ ଯାହାକି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଫସଲ ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ । ଭୂତାଣୁଜନିତ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଗଛକୁ ଉପାଡି ନଷ୍ଟ କରିଦେବା ଉଚିତ ।

ଅମଳ ଓ ବିପଣନ

ପରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଫଳ କଞ୍ଚା ଅବସ୍ଥାରେ ତୋଳାଯାଏ । ଫଳର ଉପର ଅଂଶର ରଙ୍ଗ ଈଷତ ହଳଦିଆ ହୋଇଗଲେ ଏହାକୁ ତୋଳି ପୁରୁଣା କାଗଜରେ ମୋଟା କରି ଗୁଡାଇ କାଠ କିମ୍ବା ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ଝୁଡିରେ ପ୍ୟାକ କରି ବଜାରକୁ ପଠାଯାଏ । ଅମୃତଭଣ୍ଡା ଗଛ ଲଗାଇବାର ୯-୧୦ ମାସ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ୩ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବସାୟିକ ଭିତ୍ତିରେ ଫଳିଥାଏ । ସାଧାରତଃ ପ୍ରଥମ ଦୁଇବର୍ଷ ଗଛ ପିଛା ୩୫-୪୦ କିଗ୍ରା ଏବଂ ତୃତୀୟ ବର୍ଷ ୨୦-୨୫ କିଗ୍ରା ଫଳ ଉତ୍ପାଦନ ହୋଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଚାଷ ପ୍ରଣାଳୀ ଏବଂ ହେକ୍ଟର ପ୍ରତି ଗଛ ସଂଖ୍ୟା ଅମଳଉପରେ ଅନେକ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ । ହେକ୍ଟର ପିଛା ବର୍ଷକୁ ୬୦ ଟନ ଅମଳ ମିଳିଥାଏ ।

ଆଧାର : ଓଡ଼ିଶା କୃଷି  ବିଭାଗ

3.05555555556
ନିରୋଜ ଭଞଦେଓ। Jul 19, 2016 10:43 PM

ଅମୃତ ର ଫଳ ଅମୃତଭଣ୍ଡା

ଆପଣଙ୍କର ପରାମର୍ଶକୁ ପୋଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ

( ଯ଼ଦି ଆପଣଙ୍କର କିଛି କମେଣ୍ଟ / ପରାମର୍ଶ ଉକ୍ତ ବିଷଯ଼ବସ୍ତୁକୁ ନେଇ ରହିଛି ତେବେ ଦଯାକରି ତାହାକୁ ଏଠାରେ ପୋଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ

Enter the word
ନେବିଗତିଓଂ
Back to top