অসমীয়া   বাংলা   बोड़ो   डोगरी   ગુજરાતી   ಕನ್ನಡ   كأشُر   कोंकणी   संथाली   মনিপুরি   नेपाली   ଓରିୟା   ਪੰਜਾਬੀ   संस्कृत   தமிழ்  తెలుగు   ردو

କ୍ଵେଲ୍ ବା ଗୁଣ୍ଡୁରି ଚଢ଼େଇ ପାଳନ

କ୍ଵେଲ୍ ବା ଗୁଣ୍ଡୁରି ଚଢ଼େଇ ପାଳନ

କ୍ଵେଲ୍ ଚଢ଼େଇର ମାଂସ ଅତି ପୁଷ୍ଟିକର ଓ ସୁସ୍ଵାଦୁ । ଏହା ଦୁର୍ମୁଲ୍ୟ ହୋଇଥିବାରୁ ସାଧାରଣତଃ ବଡ଼ ବଡ଼ ହୋଟେଲମାନଙ୍କରେ ଖାଇବା ପାଇଁ ମିଳିଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଆଜିକାଲି ଏହାକୁ କୁକୁଡ଼ା ପରି ଘରେ ପାଳନ କରି ଅନେକ ଲୋକ ଲାଭବାନ୍ ହେଉଛନ୍ତି ।

ଗୁଣ୍ଡୁରି ଚଢ଼େଇର ସ୍ଵାଭାବିକ ଗୁଣ

ସାଧାରଣତଃ ମାଈ ଗୁଣ୍ଡୁରି ଚଢ଼େଇ ଅଣ୍ଡିରା ଠାରୁ ଓଜନିଆ ଓ ଆକାରରେ ବଡ଼ ହୋଇଥାଏ । ଛୁଆ ଜନ୍ମ ହେଲା ବେଳକୁ ୬-୭ ଗ୍ରାମ, ବଡ଼ ହେଲେ ୧୫୦ - ୨୦୦ ଗ୍ରାମ୍ ଓଜନ ହୋଇଥାଏ । କ୍ଵେଲ୍ ୫ ସପ୍ତାହ ବୟସରେ ଅଣ୍ଡା ଦେବା ଆରମ୍ଭ କରେ ଓ ୧୦ ସପ୍ତାହ ବେଳକୁ ଶତକଡ଼ା ୮୦ ଭାଗ ଅଣ୍ଡା ଦେଇଥାଏ । ସ୍କେଲ୍‌ମାନେ  ସାଧାରଣତଃ ଶତକଡ଼ା ୭୫ ଭାଗ ଅଣ୍ଡା ଅପରାହ୍ନ ୩ଟାରୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ୬ଟା ମରେ ଓ ଅବଶିଷ୍ଟ ୨୫ ଭାଗ ରାତିରେ ଦେଇଥାଆନ୍ତି ।

ଗୋଟିଏ ଅଣ୍ଡା ହାରାହାରି ୧୦ ଗ୍ରାମ୍  ଓଜନ ହୋଇଥାଏ । ଏହି ଅଣ୍ଡାର ରଙ୍ଗ ଛିଟା ହୋଇଥାଏ । ଆଜିକାଲି ଛିଟା ଅଣ୍ଡା ସ୍କେଲ ସହିତ ଧଳା ଅଣ୍ଡାଦିଆ କ୍ଵେଲ୍ ମିଧ ମିଳୁଅଛି । ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ ଦେଶରେ ଯେଉଁ କ୍ଵେଲ୍ ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରିବାକୁ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଉଅଛି ତାକୁ ଜାପାନିଜ୍ କ୍ଵେଲ୍ କୁହାଯାଏ । ଏହା ଆମ ଦେଶରେ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଇଜତ୍ ନଗରସ୍ଥିତ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ପକ୍ଷୀ ଅନୁସନ୍ଧାନ ସଂସ୍ଥାରେ ପାଳନ କରାଯାଇଥିଲା ।

କ୍ଵେଲ୍ ଛୁଆ ମିଳିବାର ସ୍ଥାନ -

  1. କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ପକ୍ଷୀ ଅନୁସନ୍ଧାନ ସଂସ୍ଥା, ଇଜତ୍ ନଗର, ବରେଲି, ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ,
  2. କେନ୍ଦ୍ରୀୟ କୁକ୍କୁଟ ପ୍ରଜନନ ଫାର୍ମ, ଭୁବନେଶ୍ଵର ଓ
  3. ଏ.ଭି.ଏମ୍. ହ୍ୟାଚେରୀ, କୋଇମ୍ବାଟୁର୍ ।

ପ୍ରଜନନ

ମାଈ ଓ ଅଣ୍ଡିରା କୈମାନଙ୍କୁ ୧୦ ସପ୍ତାହ ବୟସ ହେଲେ ସେମାନେ ପ୍ରଜନନକ୍ଷମ ହୋଇଥାଆନ୍ତି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଅଣ୍ଡିରା କ୍ଵେଲ ୩ଟି ମାଈ କ୍ଵେଲ୍ ସହିତ ସଙ୍ଗମ କରିବା ପାଇଁ ଛଡ଼ାଯାଏ I ଛଅ ସପ୍ତାହ ବେଳକୁ ମାଈ କ୍ଵେଲ ମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଜନନ ଘରେ ରଖାଯାଏ ।

କ୍ଵେଲ୍ ପାଳନ ପଦ୍ଧତି (୨-୪ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ)

କ୍ଵେଲ୍ ଛୁଆମାନଙ୍କୁ କୁକୁଡ଼ା ଛୁଆମାନଙ୍କ ପରି ଘରର ମେଜିଆ କିମ୍ବା ପିଞ୍ଜରାରେ ପାଳନ କରାଯାଇପାରେ । ଛୁଆ ଫୁଟିବା ଠାରୁ ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ବୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶେଷ ଯତ୍ନ ନେବା ଦରକାର ପଡ଼େ । କାରଣ ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ବୁଆ ମରିଯିବାର ବହୁତ ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ । କ୍ଵେଲ୍ ଛୁଆର ଗୋଡ଼ ଅତି ସରୁ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ । ତେଣୁ ଯଦି ଛୁଆମାନଙ୍କୁ ଘରର ମେଜିଆରେ କରତଗୁଣ୍ଡ ବା ଧାନଚଷୁ ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି । ଲିଟର ଉପରେ ପାଳନ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଉପରେ ପ୍ରଥମେ ୭ ଦିନ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଭାଙ୍ଗଯୁକ୍ତ କାଗଜ ବିଛାଇ ଦେବା ଉଚିତ୍ । ଏହି କାଗଜ ପକାଇଲେ ଛୁଆ ଚାଲିବା ବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଗୋଡ଼ ଖସିଯିବାର ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ । ଯଦି ସମତଳ କାଗଜ ପକାଯାଏ, ତାହାହେଲେ ଗୋଡ଼ ଖସିଯାଇ ଛୁଆମାନେ ଛୋଟା ହୋଇଯାଆନ୍ତି ବା ପରେ ମରିଯାଆନ୍ତି ।

ଉତ୍ତାପ -

କୁକୁଡ଼ା ଛୁଆପରି କ୍ଵେଲ୍ ଛୁଆମାନେ ପ୍ରଥମ ୧ ମାସ ଭଭାପ ଦରକାର କରିଥାଆନ୍ତି । ଆରମ୍ଭରୁ ଯେଉଁ ଘରେ ଛୁଆମାନଙ୍କୁ ରଖାଯାଏ ସେ ଘରର ଉଭାପ ୧୦୦ ଡିଗ୍ରୀ ଫାରେହିଟ୍ ହେବା ଦରକାର । ତା ପରେ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଉତ୍ତାପ କମାଇ ତୃତୀୟ ସପ୍ତାହ ବେଳକୁ ୭୦ ଡିଗ୍ରୀ ଫାରେନହିଟକୁ ଅଣାଯିବା ଉଚିତ୍ ।

ଏହି ଛୁଆମାନଙ୍କର ଘର ସରୁ ସରୁ ତାରଜାଲି ଦ୍ଵାରା ନିବୁଜ କରି ରଖିଲେ ଏହା ଭିତରେ ମୂଷା ପଶିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ବା ଛୁଆମାନେ ଉଡ଼ିପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ସାଧାରଣତଃ ୩ ସପ୍ତାହ ବୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୭୫ ବର୍ଗ ସେ.ମି. ମେଜିଆ ଜାଗା ଗୋଟିଏ କ୍ଵେଲ୍ ବୁଆ ଦରକାର କରିଥାଏ । କିନ୍ତୁ ୩ ରୁ ୬ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯଦି ପିଞ୍ଜରାରେ ରଖାଯାଏ, ତାହାହେଲେ ଗୋଟିଏ କ୍ଵେଲ୍ ଛୁଆ ୧୫୦-୧୭୫ ବର୍ଗ ସେ.ମି. ଦରକାର କରିଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଘରେ ତଳେ ଡିପୂଲିଟରରେ ରଖିଲେ ୨୦୦-୨୫୦ ବର୍ଗ ସେ.ମି. ଜାଗା ଦରକାର କରିଥାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଗୋଟିଏ ବର୍ଗଫୁଟ ଜାଗାରେ ୫-୬ଟି କ୍ଵେଲ୍ ପକ୍ଷୀ ଆରାମରେ ରହିପାରନ୍ତି । ଉତ୍ତାପ ପାଇଁ ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକ ବଲ୍ବ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ ।

ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦେବାର ଉପକରଣ ଓ ପଦ୍ଧତି

ଏମାନଙ୍କୁ ସୁଷମ ଦାନା ଦେବା ଦରକାର । ପ୍ରଥମ ୩ ଦିନ ଦାନାକୁ କାଗଜ ଉପରେ ବିଛାଇ ଦେଲେ ଭଲ । ତା ପରେ ପାତ୍ରରେ ଦାନା ଦେବା ଦରକାର । ବଜାରରେ ମିଳୁଥିବା ଢାବଲ ପଟାରେ ସ୍କେଲ୍‌ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପାତ୍ର ତିଆରି କରାଯାଇପାରେ । ଗୋଟିଏ କ୍ଵେଲ୍ ପାଇଁ ୨-୩ ସେ.ମି. ଲମ୍ବ ଖାଦ୍ୟ ଜାଗା ଦରକାର ହୋଇଥାଏ ।

କ୍ଵେଲ୍ ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପାଣି ଦେବା ପାଇଁ ବଜାରରେ ମିଳୁଥିବା ଜଳଧାନୀ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ । ଜଳଧାନୀ ଘରେ ମଧ୍ୟ ତିଆରି ହୋଇପାରିବ । ସେଥିପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ରସ ଥାଳିଆ ଓ ଖାଲି ଟିଣ ଜବା ଦରକାର । ଟିଣ ଡବାର ଖୋଲମୁହଁରୁ ୧/୪ ଇଞ୍ଚ ଛାଡ଼ି ଦୁଇ କଡ଼ରେ ଦୁଇଟି ଛୋଟ କଣା କରିଦେବ । ତା ପରେ ଟିଣ ଡବାରେ ପାଣି ଭର୍ତ୍ତି କରି ରସ ଆଳିଆକୁ ଘୋଡ଼ାଇ ଡବାଟିକୁ ଓଲଟାଇ ଦେବେ । ସାଧାରଣତଃ ୩ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୧ ସେ.ମି. ଓ ୪ ସପ୍ତାହରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵ କ୍ଵେଲ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ୧.୫-୨.୦ ସେ.ମି. ପାଣି ଜାଗା ଦରକାର ହୋଇଥାଏ । ଯେତେବେଳେ କ୍ଵେଲ୍ ଛୁଆମାନେ ବଡ଼ ହୋଇଯିବେ, ସେତେବେଳେ କୁକୁଡ଼ାମାନଙ୍କ ପାଣି ଦେବା ପାତ୍ରରେ ପାଣି ଦେଲେ ଭଲ ।

ଆଲୋକ -

ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୨୪ ଘଣ୍ଟା ଓ ୩ ସପ୍ତାହ ଶେଷବେଳକୁ ୧୨ ଘଣ୍ଟା ଆଲୋକ ଦରକାର ହୋଇଥାଏ । ଯଦି ଶୀଘ୍ର ଅଣ୍ଡାଦେବାକୁ ଦରକାର ହେଉଥାଏ, ତାହାଲେ କ୍ଵେଲ ମାନଙ୍କୁ ୨୪ ଘଣ୍ଟା ଆଲୋକରେ ୬ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଖାଯିବା ଦରକାର । ଆଠ ଘଣ୍ଟା ଆଲୋକ ଓ ୧୬ ଘଣ୍ଟା ଅନ୍ଧାରରେ କ୍ଵେଲ ମାନଙ୍କୁ ବିକ୍ରୀ କରିବାର ୮ ରୁ ୧୦ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ରଖିଲେ ସେମାନଙ୍କର ଶରୀର ଓଜନ ବଢ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ । ଏହାଛଡ଼ା ମୁକ୍ତ ବାୟୁ ଚଳାଚଳ ଓ ପରିଷ୍କାର ପରିଚ୍ଛନ୍ନତା କ୍ଵେଲ୍ ଘରେ ରହିଲେ, ତାହା ସେମାନଙ୍କର ଶରୀର ଓଜନ ଶୀଘ୍ର ବଢ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ । ସ୍କେଲ୍‌ମାନଙ୍କର ଥଣ୍ଟ ଅତି ମୁନିଆ ହୋଇଥିବାରୁ, ସେମାନେ ପରସ୍ପର ଭିତରେ ଝଗଡ଼ା କରି ଖଣ୍ଡିଆ ହୋଇଥାଆନ୍ତି । ତେଣୁ ଥଣ୍ଟକୁ ୩-୪ ସପ୍ତାହ ଭିତରେ କାଟି ଦେବା ଦରକାର ।

ଖାଦ୍ୟ -

କ୍ଵେଲ ମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଅଧିକ ମାଂସ ବା ଅଣ୍ଡା ପାଇବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁଷମ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର । ଗୋଟିଏ କ୍ଵେଲ୍ ୫ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୪୦୦ ଗ୍ରାମ୍ ଦାନା ଦରକାର କରିଥାଏ । ଗୋଟିଏ କ୍ଵେଲ୍ ଜନ୍ମ ହେବାଠାରୁ ୫ ସପ୍ତାହ ବୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏ ଗ୍ରାମ୍ ଶରୀର ଓଜନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ୩-୪ ଗ୍ରାମ୍ ଦାନା ଦରକାର ହୋଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଅଷ୍ଠାଦିଆ କ୍ଵେଲ୍ ଅଣ୍ଡାଦେବା ସମୟରେ ଗୋଟିଏ ଗ୍ରାମ୍ ଅଣ୍ଡା ପାଇଁ ୩ ଗ୍ରାମ୍ ଓଜନ ଦାନା ଦରକାର ହୋଇଥାଏ । ସାଧାରଣତଃ ତିନି ପ୍ରକାର ଦାନା ଢ଼େଲମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦରକାର ହୋଇଥାଏ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବା ଷ୍ଟାଟର ଦାନା ୧ ରୁ ୩ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରବଦ୍ଧକ ଦାନା ୪ ରୁ ୫ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏବଂ ଅଣ୍ଡାଦିଆ ବା ପ୍ରଜନନକ୍ଷମ ଦାନା ୫ ସପ୍ତାହରୁ ଭଦ୍ଧି ପାଇଁ ଦରକାର ହୋଇଥାଏ । ସ୍କେଲ୍‌ମାନଙ୍କର ଦାନାର ପରିମାଣ ସ୍କେଲ୍‌ର ବୟସ ଏବଂ ପ୍ରକାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ । କେଉଁ ସପ୍ତାହରେ କ୍ଵେଲ୍ କେତେ ଦାନା ଦରକାର କରିଥାଏ ତାହା ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା ।

ବୟସ (ସପ୍ତାହ)

ଦିନକୁ ପ୍ରତି କ୍ଵେଲ ପିଛା ଦାନାର ପରିମାଣ

୫ ଗ୍ରାମ୍

୧୨ ଗ୍ରାମ୍

୧୫ ଗ୍ରାମ୍

୧୮ ଗ୍ରାମ୍

୨୦ ଗ୍ରାମ୍

୬ ଏବଂ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵ

୨୫ ଗ୍ରାମ୍

ଦାନାକୁ ଶୁଖିଲା ଯାଗାରେ ଯତ୍ନର ସହିତ ସାଇତି ରଖିବା ଦରକାର । ଦାନରେ ଫିମ୍ପି ନ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରତି ୧ ଟନ୍ ଦାନାରେ ୨ କିଲୋଗ୍ରାମ୍ କ୍ୟାଲସିୟମ୍ ପ୍ରୋପିଓନେଟ ମିଶାଇବା ଦରକାର । ଦାନାକୁ ବେଶୀଦିନ ସାଇତି ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।

ରୋଗ ଓ ପ୍ରତିକାର

କ୍ଵେଲମାନଙ୍କୁ ସାଧାରଣତଃ ରୋଗ ହୁଏ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ହଠାତ୍ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଲେ ସେମାନଙ୍କର କିଛିଟା ଅସୁବିଧା ଦେଖାଦିଏ । କ୍ଵେଲ ମାନେ ସାଧାରଣତଃ ଫିମ୍ପି ଜାତୀୟ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥାଆନ୍ତି । ତାକୁ ବ୍ରଡ଼ର ନିମୋନିଆ କୁହାଯାଏ । ଯେତେବେଳେ କ୍ଵେଲ୍ ଘରର ଆର୍ଦ୍ରତା ବୃଦ୍ଧିପାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହି ରୋଗ ହୋଇଥାଏ । ତେଣୁ ଏହି ରୋଗକୁ ଭଲ କରିବା ପାଇଁ ଘରର ଆର୍ଦ୍ରତାକୁ କମାଇବାକୁ ପଡ଼େ ଓ ପ୍ରତି କେଜି ଦାନା ସହିତ ୨ ଗ୍ରାମ୍ କ୍ୟାସିୟମ୍ ପ୍ରୋପିଓନେଟ୍ ମିଶାଇ ଖାଇବାକୁ ଦିଆଯାଏ । କପର ସଲ୍‌ଫେଟ୍ ୧ ଗ୍ରାମ୍ ୨ ଲିଟର ପାଣିରେ ମିଶାଇ ପିଇବାକୁ ଦେଲେ ରୋଗ ଭଲ ହୋଇଯାଏ । ।

କ୍ଵେଲମାନଙ୍କ ଅନ୍ତନଳୀରେ ଘାଆ ରୋଗ ହୋଇଥାଏ । ଏହି ରୋଗର ନିରାକରଣ ପାଇଁ ଏକ ଗ୍ରାମ୍ ଷ୍ଟ୍ରେପ୍ଟୋମାଇସିନ୍ ଗୋଟିଏ ଲିଟର ପାଣିରେ ମିଶାଇ ୩ ଦିନ ପିଇବାକୁ ଦେଲେ ଏହି ରୋଗ ଭଲ ହୋଇଯାଏ ।

ଉପରୋକ୍ତ ରୋଗ ବ୍ୟତୀତ ଯେଉଁ ସବୁ ମୁଖ୍ୟ ରୋଗ କ୍ଵେଲମାନଙ୍କୁ ହୁଏ ତାହା ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା ।

  1. ଅଲ୍ସରେଟିଭ ଏବେରାଇଟିସ୍ :
  2. ଏହା ଏକ ଅନ୍ତନଳୀ ରୋଗ ଏବଂ ଏହି ରୋଗ ସାଧାରଣତଃ କମ୍ ବୟସର କ୍ଵେଲ ମାନଙ୍କ ଠାରେ ଦେଖାଯାଇଥାଏ । ସଂକ୍ରମିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ଏହି ରୋଗ ବ୍ୟାପିଥାଏ । ଏହା ଏକ ଜୀବାଣୁ ଜନିତ ରୋଗ ଅଟେ । ଏହି ରୋଗ ହଠାତ୍ ହେଲେ ବେଳେବେଳେ ଶତକଡ଼ା ୧୦୦ ଭାଗ କ୍ଵେଲ ମରିଯାଆନ୍ତି । ଯେଉଁ ସ୍କେଲମାନଙ୍କୁ ତଳେ ଲିଟର ଉପରେ ରଖି ପାଳନ କରାଯାଏ, ସେହିମାନଙ୍କ ଠାରେ ଏହି ରୋଗ ବେଶୀ ହୋଇଥାଏ । ଏହି ରୋଗ ହେଲେ ପତଳା ଝାଡ଼ା ହୁଏ ଓ ଝାଡ଼ାରେ ଧଳା ଧଳା ୟୁରେଟ୍ ଥାଏ । କ୍ଵେଲମାନେ ନିସ୍ତେଜ ହୋଇଯାନ୍ତି, ପର ଟାଆଁଶା ହୋଇଯାଏ, ଗୋଟିଏ ଯାଗାରେ ରୁଣ୍ଡ ହୋଇ ବସନ୍ତି, ଆଖି ଅଧା ମେଲା କରି ବସନ୍ତି । ମଲା କ୍ଵେଲ କାଟି ଦେଖିଲେ କ୍ଵେଲମାନଙ୍କ ଅନ୍ତନଳୀରେ  ଓ ସିକାରେ ଘାଆ ହୋଇଥାଏ । ବେଳେବେଳେ ଅନ୍ତଃନଳୀରେ ମଧ୍ୟ  ରକ୍ତ କ୍ଷରଣ ହୋଇଥାଏ । କଲିକାରେ ହଳଦିଆ ଦାଗ ରହିଥାଏ ଏବଂ କଲି ଜାର ଧାର ସଢ଼ିଯାଇଥାଏ । ପ୍ଲିହା ବଡ଼ ହେବା ସହିତ ଏବଂ ରକ୍ତକ୍ଷରଣ ହୋଇଥାଏ ।

    ଚିକିତ୍ସା :

    ଏହି ରୋଗକୁ ପ୍ରତି ୪.୫ ଲିଟର ପାଣିରେ ୨ ଗ୍ରାମ୍ ଷ୍ଟ୍ରେପ୍ଟୋମାଇସିନ୍ ମିଶାଇ ୨୫ ଦିନ ପିଇବାକୁ ଦେଲେ ରୋଗ ଭଲ ହୋଇଥାଏ କିମ୍ବା ୧ ଲିଟର ପାଣିରେ ୧ ଗ୍ରାମ୍ ଷ୍ଟ୍ରେପ୍ଟୋମାଇସିନ୍ ସଫେଟ୍ ୧୦ ଦିନ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ରୋଗ ଭଲ  ହୋଇଯାଏ । ପ୍ରତିଷେଧକ ହିସାବରେ ୧ ଟନ୍ ଦାନାରେ ୧୦୦ ଗ୍ରାମ୍ ବ୍ୟାସିଟ୍ରାସିନ୍  କିମ୍ବା ୧ ଟନ୍ ଦାନାରେ ୫୦୦ ଗ୍ରାମ୍ କ୍ଲୋରୋମାଇସେଟିନ୍ ମିଶାଇ ଖାଇବାକୁ ଦେଲେ ଏହି ରୋଗ ହୋଇ ନଥାଏ ।

  3. କ୍ଵେଲ ବ୍ରୋଙ୍କାଇଟିସ୍ :
  4. ଏହା ଏକ ଭୂତାଣୁ ଜନିତ ରୋଗ । ଏହି ରୋଗ ହଠାତ୍ ଛୁଆମାନଙ୍କୁ ଧରେ ଏବଂ ଶ୍ଵାସଯନ୍ତ୍ରକୁ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରେ । ଏହି ରୋଗ ହେଲେ କ୍ଵେଲମାନେ ଛିଙ୍କନ୍ତି, କାଶନ୍ତି କିନ୍ତୁ ନାକରୁ କିଛି ବାହାରେ ନାହିଁ । ଘଡ଼ ଘଡ଼ ଶବ୍ଦ କରନ୍ତି । ବେଳେବେଳେ  ସ୍ନାୟୁଜନିତ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଇଥାଏ । ଏହି ରୋଗ ୩ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ ଏବଂ ଛୋଟ ଛୁଆମାନେ ଶତକଡ଼ା ୮୦ ଭାଗ ମରିଯାଆନ୍ତି । ଏହି ରୋଗ ପାଇଁ ସେମିତି କିଛି ଫଳପ୍ରଦ ଚିକିତ୍ସା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଜୈବ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେଲେ ଏହି ରୋଗ ହୋଇ ନଥାଏ ।

କ୍ଵେଲ ପାଳନର ଲାଭକ୍ଷତି ହିସାବ

ଏକ ହଜାର ବ୍ରଏଲର କ୍ଵେଲ ପାଳନ କଲେ ପ୍ରତି ୫ ସପ୍ତାହରେ ମୋଟାମୋଟି ଲାଭ ୨୦୦୦ ରୁ ୨୫୦୦ ଟଙ୍କା ହୋଇଥାଏ । ସେହିପରି ୧ ହଜାର ଅଣ୍ଡାଦିଆ  କ୍ଵେଲ୍ ପକ୍ଷୀ ପାଳନ କଲେ, ବର୍ଷରେ ମୋଟାମୋଟି ଲାଭ ୧୦,୦୦୦ ଟଙ୍କାରୁ ୧୧,୦୦୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।

ସପ୍ତାହକୁ ୫୦୦ କ୍ଵେଲ  (ବ୍ରଏଲର କ୍ଵେଲ) ପକ୍ଷୀ ପାଳନରେ ଲାଭକ୍ଷତିର ହିସାବ :

  1. ପ୍ରତି ସପ୍ତାହରେ ୫୦୦ କ୍ଵେଲ୍ ରଖିଲେ ବର୍ଷକୁ ୨ ୩,୦୦୦ କ୍ଵେଲ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷ ରହିବେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷରେ ବର୍ଷକୁ ୨୬,୦୦୦ କ୍ଵେଲ୍ ପାଳନ ହେବ ।
  2. ଯେହେତୁ କ୍ଵେଲ୍ ପକ୍ଷୀ ପାଳନ ସମୟରେ ଏହାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁହାର ବେଶୀ, ତେଣୁ ଶତକଡ଼ା ୧୫ ପ୍ରତିଶତ ମୃତ୍ୟୁ ଯୋଗୁଁ ୪୨୫ କ୍ଵେଲ୍ ପ୍ରତିସପ୍ତାହରେ ବିକ୍ରି ପାଇଁ ରହିବେ ।
  3. କ୍ଵେଲ୍ ପାଳନ ବ୍ୟାଟାରୀ ପିଞ୍ଜରାରେ କରାଯିବ, ପ୍ରତି ପିଞ୍ଜରା ପାଞ୍ଚ ଥାକିଆ ହେବ ଏବଂ ପ୍ରତି ଥାକ ୧୬୦ ସେ.ମି. x ୮୦ ସେ.ମି. ମାପରେ ହେବ । ଏହି ଥାକରେ ୧୦୦ ଟି କ୍ଵେଲ୍ ଛୁଆ ପାଳନ ହୋଇପାରିବ । ଏଥିପାଇଁ ୬ ଗୋଟି ପିଞ୍ଜରା ଦରକାର ।
  4. ୫ ସପ୍ତାହ ପରେ ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ କ୍ଵେଲମାନଙ୍କୁ ଫାର୍ମରେ ବିକ୍ରି କରିବା ଦରକାର ।
  5. ଜୀବନ୍ତ କ୍ଵେଲ୍ ୫ ସପ୍ତାହ ବୟସରେ ଗୋଟିକୁ ୩୫ ଟଙ୍କା ହିସାବରେ ବିକ୍ରି କରାଯିବ ।
  6. ଉଭୟ ଲିଙ୍ଗ ମିଶ୍ରଣରେ ୫ ସପ୍ତାହ ବୟସରେ ଗୋଟିଏ କ୍ଵେଲ ହାରାହାରି ଓଜନ ୧୩୦ ଗ୍ରାମ୍ ହେବ ।
  7. ଖାଦ୍ୟ ନିଶ୍ଳେଷଣ ଦକ୍ଷତା ୧:୪ ରହିବା ଦରକାର । ଅର୍ଥାତ୍ ୧ ଗ୍ରାମ୍ ଓଜନ  ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ୪ ଗ୍ରାମ୍ ଦାନା ଦରକାର ହେବ ।
  8. ଏକ ଦିନିକିଆ କ୍ଵେଲ ଛୁଆର ଦାମ୍ ୩ ଟଙ୍କା ହେବ ।
  9. ପ୍ରତି ୧୦୦ କ୍ଵେଲ ପାଇଁ ୫୦ ଟଙ୍କା ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖର୍ଚ୍ଚ ଲାଗିବ ।
  10. ଚାଷୀ ନିଜେ ସବୁ କାମ କରିବେ ।

ଏହି ସବୁ ବିଷୟକୁ ଧାନରେ ରଖି ବ୍ରଏଲର କ୍ଵେଲ୍ ପାଳନର ଲାଭକ୍ଷତି ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା ।

ସ୍ଥାୟୀ ଖର୍ଚ୍ଚ :

ଘର ତିଆରି ବାବଦରେ ୧୦୦ ମିଟର x ୪୨ ମିଟର

= ୪୨୦ ବର୍ଗ ମିଟର ଜାଗା ଦରକାର ଏବଂ ବର୍ଗମିଟର ପ୍ରତି ୮୦୦ ଟଙ୍କା ହିସାବରେ

ଟ.୩,୩୬,୦୦୦ / -

ପ୍ରତି ବ୍ୟାଟେରୀ ପିଞ୍ଜରାର ଦାମ୍ ୨୫,୦୦୦ /- ଟଙ୍କା ହିସାବରେ ୬ଟିର ଦାମ୍

ଟ.୧,୫୦,୦୦୦ / -

 

ମୋଟ

.୪,୮୬,୦୦୦/-

ଅସ୍ଥାୟୀ ଖର୍ଚ୍ଚ (ବର୍ଷକ ପାଇଁ)

୨୩,୫୦୦ ଦିନିକିଆ କ୍ଵେଲ ଛୁଆର ଦାମ୍ (ଗୋଟିକୁ ୩ ଟଙ୍କା ହିସାବରେ)

ଟ.୭୦,୫୦୦ / -

୧୧,୦୦୦ କି.ଗ୍ରା. ଦାନାର ଖର୍ଚ୍ଚ (କି.ଗ୍ରା. ପ୍ରତି ୨୮ ଟଙ୍କା ହିସାବରେ) । (ପ୍ରତି କ୍ଵେଲ୍ ୫୨୦ ଗ୍ରାମ୍ ଦାନା ୧୩୦ ଗ୍ରାମ୍ ଓଜନ ହେବା ପାଇଁ ଖାଇବେ, ୨୧, ୧୫୦ କ୍ଵେଲ୍ ପାଇଁ ୧୦ ପ୍ରତିଶତ ମୃତ୍ୟୁ ହିସାବୁକୁ ନେଇ)

ଟ.୩,୦୮,୦୦୦/-

ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖର୍ଚ୍ଚ ଯଥା ଔଷଧ ପାଇଁ ୫୦ ଟଙ୍କା ହିସାବରେ ୧୦୦ କ୍ଵେଲ୍ ପାଇଁ

ଟ.୯,୦୦୦/-

 

ମୋଟ

ଟ. ୩, ୮୭, ୫୦୦ / -

 

ମୂଳଧନ ବିନିଯୋଗ ଖର୍ଚ୍ଚ :

ସ୍ଥାୟୀ ଖର୍ଚ୍ଚ

ଟ.୪,୮୬,୦୦୦/-

୨୫୦୦ କ୍ଵେଲ ଛୁଆ

ଟ. ୭,୫୦୦ / -

୫ ସପ୍ତାହ ପାଇଁ (୨୨୫୦ କ୍ଵେଲ୍ ପାଇଁ ୧୧୭୦ କିଲୋଗ୍ରାମ୍ ଦାନା ଖର୍ଚ୍ଚ)

ଟ. ୩୨,୭୬୦/-

 

ମୋଟ

ଟ. ,୨୬,୨୬୦/-

ଆୟ :

୧୯୯୭୫ କ୍ଵେଲ୍ ବିକ୍ରି ବାବଦରେ (ଗୋଟିଏ ୩୫ ଟଙ୍କା ହିସାବରେ)

ଟ.୬,୯୯,୧୨୫ / -

୧୫୫ ଟି ଖାଲି ଦାନା ଅଖା ବିକ୍ରି ବାବଦରେ  (ଗୋଟିକୁ ୧୨ ଟଙ୍କା ହିସାବରେ)

ଟ. ୧,୮୬୦ / -

୧୫ ଟନ୍ ଖତ ବିକ୍ରି ବାବଦରେ  (ଟନ୍ ପ୍ରତି ୨୦୦ ଟଙ୍କା ହିସାବରେ)

ଟ. ୩,୦୦୦ / -

 

ମୋଟ

. ୭,୦୩,୯୮୫/-

ମୋଟ ଲାଭ  = ଟ. ୭,୦୩,୯୮୫ – ଟ. ୩,୮୭,୫୦୦  =  ଟ.୩, ୧୬,୪୮୫/-

ପ୍ରକୃତ ଲାଭ :

ମୋଟ ଲାଭ

ଟ.୩, ୧୬,୪୮୫ / -

ଘରର ମରାମତି ଖର୍ଚ୍ଚ (ବର୍ଷକୁ ୧୦% ହିସାବରେ)

ଟ.୩୩, ୬୦୦ / -

ପିଞ୍ଜରା ମରାମତି ଖର୍ଚ୍ଚ (ବର୍ଷକୁ ୧୫% ହିସାବରେ)

ଟ.୨୨,୫୦୦/-

ବିନିଯୋଗ ମୂଳଧନ ଉପରେ (ବର୍ଷକୁ ସୁଧ ୧୨.୫% ହିସାବରେ)

ଟ.୬୫,୭୮୩/-

ବୀମା ଖର୍ଚ୍ଚ (ମୂଳଧନ ବିନିଯୋଗ ଉପରେ ୦.୪% ହିସାବରେ)

ଟ.୨, ୧୦୫/-

 

ମୋଟ

ଟ.,୨୩,୯୮୮/-

ପ୍ରକୃତ ଲାଭ = ଟ.୩,୧୬,୪୮୫ - ଟ.୧,୨୩,୯୮୮ = ଟ.୧,୯୨,୪୯୭/-

  • ପ୍ରକୃତ ଲାଭ, ମୂଳଧନ ବିନିଯୋଗର ଶତକଡ଼ା ୧୦ ଭାଗ ସୁଝିବା ପରେ, ଟ.୧,୯୨,୪୯୭ – ଟ. ୫୨,୬୨୬ = ଟ.୧,୩୯,୮୭୧/-
  • ଗୋଟିଏ କ୍ଵେଲ ପ୍ରତି ୫ ସପ୍ତାହରେ ପ୍ରକୃତ ଲାଭ ଟ.୧୩୯୮୭୧ ÷ ଟ.୨୩,୫୦୦ = ଟ. ୫.୯୫/-
  • ପ୍ରତି ୫ ସପ୍ତାହରେ ୪୨୫ କ୍ଵେଲରୁ ପ୍ରକୃତ ଲାଭ ଟ.୨,୫୨୮/-

ଗୋଟିଏ ଚାଷୀ ପ୍ରତି ୫ ସପ୍ତାହରେ ୫୦୦ କ୍ଵେଲ ଛୁଆ ପାଳନ କଲେ ୨୫୦୦ ଟଙ୍କା ଲାଭ ପାଇପାରିବ ।

ସୁଷମ ଦାନା ତିଆରି କରିବା ପଦ୍ଧତି ପ୍ରତି (୧୦୦ କେ.ଜି, ଦାନା ପାଇଁ) –

ଦାନା ପାଇଁ ଜିନିଷ

ଛୁଆ  ( ୧/୩ ସପ୍ତାହ ବୟସ )

ବଢନ୍ତା ଛୁଆ  ( ୪/୫ ସପ୍ତାହ ବୟସ)

ଅଣ୍ଡାଦିଆ ବା ପ୍ରଜନନକ୍ଷମ ( ୬ ସପ୍ତାହରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵ)

ମକାଗୁଣ୍ଡ

୩୪ କେ.ଜି

୩୬ କେ.ଜି.

୪୮ କେ.ଜି.

କାଣ୍ଡିଆ କୁଣ୍ଡା

୧୦ କେ.ଜି.

୧୦ କେ.ଜି.

-

ଗହମ ଚୋକଡ଼

-

-

୫ କେ.ଜି.

ବାଦାମ ପିଡ଼ିଆ ଗୁଣ୍ଡ (୪୩ ଭାଗ ପୃଷ୍ଟିସାର ଥିବା)

୩୨ କେ ଜି.

୨ ୭ କେ.ଜି.

୨୩ କେ.ଜି.

ସୂର୍ଯ୍ୟମୁଖି ପିଡ଼ିଆ ଗୁଣ୍ଡ (୩୭ ଭାଗ ପୁଷ୍ଟିସାର ଥିବା)

୧୦ କେ.ଜି.

୧୪ କେ.ଜି.

୧୦ କେ.ଜି.

ଶୁଖୁଆ ଗୁଣ୍ଡ (୪୫ ଭାଗ ପୁଷ୍ଟିସାର ଥିବା)

୧୨.୫ କେ.ଜି

୭ କେ.ଜି

୬ କେ.ଜି

ମାଂସ ଗୁଣ୍ଡ

-

୫  କେ.ଜି

-

ହାଡଗୁଣ୍ଡ

୫୦୦ ଗ୍ରାମ୍

୩୦୦ ଗ୍ରାମ୍

୧.୮୦୦ ଗ୍ରାମ୍

ଚୂନ

୫୦୦ ଗ୍ରାମ୍

-

୫.୫୦୦ ଗ୍ରାମ୍

ଲୁଣ

୧୦୦ ଗ୍ରାମ୍

୪୦୦ ଗ୍ରାମ

୪୦୦ ଗ୍ରାମ

ଖଣିଜ ଲବଣ ଓ ଜୀବସାର ମିଶ୍ରଣ

୪୦୦ ଗ୍ରାମ

୩୦୦ ଗ୍ରାମ୍

୩୦୦ ଗ୍ରାମ୍

ସମୁଦାୟ

୧୦୦ କେ.ଜି

୧୦୦ କେ.ଜି

୧୦୦ କେ.ଜି

ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ

କାରଣ , ନିରାକରଣ ଓ ଜନସଚେତନତା

ସମ୍ପତ୍ତି  ବିଶ୍ଵର  ଜଳବାୟୁ  ପରିବର୍ତ୍ତନ  ତଥା  ପରିବେଶ  ପ୍ରଦୂଷଣ  ବିଭିନ୍ନ  ରୋଗର  କାରଣ  ହୋଇଛି   ।  ପରିବର୍ତ୍ତିତ  ପାଣିପବନ , ପ୍ରଦୂଷିତ   ପରିବେଶ  ତଥା  ଜଳବାୟୁ   ଅନୁଯାୟୀ  ଦିନକୁ  ଦିନ ନୂଆ  ନୂଆ  ରୋଗମାନ  ବର୍ତ୍ତମାନ   ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତର   ସମସ୍ୟା  ବିଷୟରେ   ମୁଣ୍ଡ  ଟେକୁଛନ୍ତି    । ସେହିପରି  ଗୋଟିଏ   ରୋଗ  ହେଉଛି  ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ  ବା  ପକ୍ଷୀଙ୍କ  ସର୍ଦ୍ଦଜନିତ  ରୋଗ  ଯାହାକି  ପୃଥିବୀ   ସାରା   କିଛି  ପ୍ରଜାତିର   ପକ୍ଷୀଙ୍କ  କ୍ଷେତ୍ରରେ   ମହାମାରୀର   ରୂପ  ନେଉଛି   ।

ନିକଟରେ  ଖୋର୍ଦ୍ଦାର   କେରଙ୍ଗଠାରେ  କିଛି   କାଉଙ୍କର  ଅସ୍ଵାଭାବିକ   ମୃତ୍ୟୁ   ତଥା  ଦେଶର  ବିଭିନ୍ନ  ପ୍ରାନ୍ତ  ଯେପରି  ଦିଲ୍ଲୀ , ଡାମନ , କେରଳ , ତାମିଲନାଡୁ  ଆଦି   ସ୍ଥାନରୁ  ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ ର  ଖବର  ଆସିବା  ପରେ  ଏହାର   ଭୟ  ପୁଣି  ସାମନାକୁ  ଆସିଛି   । ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ  ହେଉଛି   ଏକ  ଭୂତାଣୁଜନିତ  ରୋଗ  ଏବଂ  ଏହା  କୁକୁଡା , ବତକ , ପାଣିକୁଆ  ଆଦି  ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଠାରେ  ଦେଖାଦେଇ   ଅଶେଷ  କ୍ଷତି  ଘଟାଇଥାଏ   । ଏହି ରୋଗର  ଭୂତାଣୁ  କୁକୁଡା  ବା  ଆଗନ୍ତୁକ  ବିଦେଶୀ  ପକ୍ଷୀଙ୍କ  ମାଧ୍ୟମରେ   ଘୁଷୁରି , ଘୋଡା ଏପରିକି   ମଣିଷଙ୍କ   ଦେହରେ   ଇନଫ୍ଲୁଏନଜା  ରୋଗ  ସୃଷ୍ଟିକରି  ଜଟିଳ  ସର୍ଦ୍ଦି   ରୋଗ   ବା  ସ୍ଥଳବିଶେଷରରେ   ଚିକିତ୍ସା   ଅବହେଳାରେ  ମୃତ୍ୟୁର  କାରଣ  ହୋଇଥାଏ   ।

ରୋଗର  କାରଣ

ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ  ରୋଗର  ଭୂତାଣୁ  ହେଉଛି  ଏକ  ଖଣ୍ଡବିଖଣ୍ଡିତ  ଆରଏନଏ  ଗଣସୁତ୍ରଯୁକ୍ତ  H – 5 N – 1 ଭୂତାଣୁ   । H ଓ N ହେଉଛି  ଭୂତାଣୁ  ଶରୀରରେ   ଥିବା  ହେମାଗ୍ଲୁଟିନ ଓ  ନ୍ୟୁରାମିନିଡେଜ   । ଏହି  ଦୁଇ  ପ୍ରକାର  ପ୍ରୋଟିନ  ବା  ପୃଷ୍ଟିସାର   । ବିଭିନ୍ନ  ଶ୍ରେଣୀର  ଇନ୍ ଫ୍ଲୁ ଏନଜା  ଭୂତାଣୁମାନଙ୍କ   ଶରୀରରେ  ୧୬  ପ୍ରକାରର  ହେମାଗ୍ଲୁଟିନିନ ଓ ୯ ପ୍ରକାରର  କ୍ୟୁରାମିନିଜେଡର  ସଂରଚନା  ଯେପରି  ,,  , , ଏହିପରି  ୧୪୪ ପ୍ରକାରର  ଭୂତାଣୁର  ସୃଷ୍ଟିର   କଳ୍ପନା   କରାଯାଇପାରେ  , ହେଉଛି  ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ  କରୁଥିବା  ଭୂତାଣୁ    । ହେଉଛି   ସ୍ଵାଇନ ଫ୍ଲୁ  କରୁଥିବା  ଭୂତାଣୁ  ଏବଂ  ସେହିପରି    ହେଉଛି  ଘୋଡାମାନଙ୍କ  ଦେହରେ  ଇନ୍ ଫ୍ଲୁ ଏନଜା  ସୃଷ୍ଟି  କରୁଥିବା   ଭୁତାଣୁର   ପ୍ରଜାତି    । ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ   ସୃଷ୍ଟିକାରୀ  ଭୂତାଣୁ  ଅର୍ଥୋମିକ୍ ସୋ   ଭୂତାଣୁ  ପରିବାରର  ଅନ୍ତର୍ଗତ  ତଥା  ଇନଫ୍ଲୁଏନଜା  - କ ଶ୍ରେଣୀର   ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ   । ଏହି  ଭୁତାଣୁର  ଗୁଣସୁତ୍ର  ଖଣ୍ଡବିଖଣ୍ଡିତ  ଥିବାରୁ  ଏହା  ସହଜରେ   ରୂପ  ପରିବର୍ତ୍ତନ   କରି  ବହୁରୂପୀ  ହୋଇଥାଏ   । ଏହି  ଭୂତାଣୁ  ୭୦  ଡିଗ୍ରୀ  ସେଲସିୟସ  ଉତ୍ତାପରେ   ଅଧଘଣ୍ଟାରେ   ମରିଯାଇଥାଏ    ।

ରୋଗ  ସଂକ୍ରମଣର   କାରଣ

ଏହି  ରୋଗ  ଆମ  ଦେଶରେ   ମୁଖ୍ୟତଃ  ଶୀତଦିନ   ଶେଷ  ଆଡରୁ  ଦେଖାଯାଇଥାଏ   । ଏହା   ପଛର  ମୂଳକାରଣ  ହେଲା  ବିଦେଶାଗତ   ପକ୍ଷୀ   । ୟୁରୋପ , ଏସିଆର  ଥଣ୍ଡା  ଅଞ୍ଚଳ   ସାଇବେରିଆ , ଚୀନ ଆଦି  ସ୍ଥାନରୁ   ବିଦେଶୀ  ଆଗନ୍ତୁକ  ପକ୍ଷୀଗୁଡିକ  ଖାଦ୍ୟ  ଅନ୍ଵେଷଣ  ବା  ପ୍ରଜନନ   ନିମନ୍ତେ  ଦେଶର  ବିଭିନ୍ନ  ପ୍ରାନ୍ତର  ହ୍ରଦ , ଜଳାଶୟକୁ   ଉଡି  ଆସିଥାନ୍ତି   । ତେଣୁ  ବିଦେଶାଗତ  ସଂକ୍ରମିତ  ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କଠାରୁ  ଏହି  ରୋଗର  ଆଶଙ୍କା  ବୃଦ୍ଧି  ପାଏ   । ସେହିପରି  ଅନ୍ୟାନ୍ୟ  ଦେଶ  ବା  ବାହାର  ରାଜ୍ୟରୁ  ସଂକ୍ରମିତ  ପକ୍ଷୀ  ବା  କୁକୁଡାର  ଅବାଧ  ଚାଲାଣ   ହେବାଦ୍ଵାରା  ବାର୍ଡଫ୍ଲୁ ର  ଆଶଙ୍କାକୁ   ଏଡାଇ  ଦିଆଯାଇନପାରେ    । ଏମାନଙ୍କ   ପାଟିରୁ  ନିର୍ଗତ  ଲାଳ , ମଳ , ଓ  ସଂକ୍ରମିତ  ପକ୍ଷୀଦ୍ଵାରା  ପାଣି , ମାଟି , ବାୟୁ  ଓ ଖାଦ୍ୟ  ମାଧ୍ୟମରେ  ଏହି  ରୋଗ   ବ୍ୟାପିଥାଏ   । ଯେକୌଣସି  ପରିବହନ   ଜାଣ  ସହିତ   ମଣିଷ   ମାଧ୍ୟମରେ   ମଧ୍ୟ  ଏହି  ରୋଗ   ସୁସ୍ଥ  ପକ୍ଷୀଙ୍କ   ଦେହକୁ   ବ୍ୟାପିଥାଏ    ।

ସଂକ୍ରମଣ  ସମୟ : ଏହି   ଭୂତାଣୁ  କୁକୁଡାମାନଙ୍କ   ଦେହରେ  ପ୍ରବେଶ  କରିବା   ପରଠାରୁ   ଲକ୍ଷଣ  ପ୍ରକାଶ  ପାଇବା  ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ  ୩ରୁ  ୭ ଦିନ  ସମୟ  ନେଇଥାଏ   । କୁକୁଡାମାନଙ୍କ  ବୟସ  ଓ ରୋଗ  ପ୍ରତିରୋଧକ  ଶକ୍ତି  ଅନୁଯାୟୀ   ଏହି   ସମୟରେ   ଫରକ  ହୋଇଥାଏ   ।

ରୋଗର  ଲକ୍ଷଣ

ଏହି  ରୋଗ   କୁକୁଡାଙ୍କ   ଦେହରେ  ଦେଖାଯିବା   ମାତ୍ରେ  କୁକୁଡାଗୁଡିକ  ଅତ୍ୟଧିକ  ଦୁର୍ବଳ , ଟାଆଁସିଆ  ପରଯୁକ୍ତ  ଦେଖାଯାନ୍ତି   । ପତଳା   ଝାଡା  ହେବା  ସହିତ   ହଠାତ୍   ଅଣ୍ଡା  ଦେବା  ବନ୍ଦ  କରିଦିଅନ୍ତି   । ପ୍ରାପ୍ତବୟସ୍କ  କୁକୁଡାଙ୍କ  ଚୂଳ , ମୁକୁଟ , ଆଖି ଚାରିପାଖ  ଫୁଲିଯାଏ  ଓ  ଅଗ୍ରଚୂଳ  ନୀଳ  ପଡିବା  ସହିତ  ରକ୍ତ  ଛିଟିକା  ପରି  ଜଣାପଡେ   । କୁକୁଡାଙ୍କ  ଶରୀର  ଚର୍ମତଳେ  କ୍ଷୁଦ୍ର  ରକ୍ତଚିହ୍ନ ଥିବାର   ଜଣାପଡେ  ଏବଂ  ଆକ୍ରାନ୍ତ  କୁକୁଡା , ବତକମାନେ   ଲତଲତିଆ   ଖୋଳପାବିହୀନ  ଅଣ୍ଡା  ଦେଇଥାନ୍ତି   ।

ପକ୍ଷୀଙ୍କର  ଆକ୍ରାନ୍ତ  ହାର ଓ ମୃତ୍ୟୁହାର : କୁକୁଡାଙ୍କଠାରେ  ଏହି  ରୋଗର ପ୍ରଥମ  ଲକ୍ଷଣ  ପ୍ରକାଶ  ପାଇବାର  ୨ – ୧୨ ଦିନ  ମଧ୍ୟରେ  ଏହି  ରୋଗର  ଆକ୍ରାନ୍ତ  ଓ  ମୃତ୍ୟୁହାର  ୧୦ ଭାଗ  ହୋଇଥାଏ   ।

ଚିକିତ୍ସା

ଏହି  ରୋଗକୁ  ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ  ଚିକିତ୍ସା  ପାଇଁ  ସେପରି  କୌଣସି  ଔଷଧ  ନାହିଁ   । ମଣିଷଙ୍କଠାରେ  ଏହି  ରୋଗର  ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବକୁ  କମାଇବା  ଲାଗି   ଆମାଣ୍ଟାଡିନ , ରିମାଣ୍ଟାଡିନ  ହାଇଡ୍ରୋକ୍ଳୋରାଇଡ  ଓ  ଟାମିଫ୍ଲୁ  ପରି   ଔଷଧ  ବଜାରରେ  ଉପଲବ୍ଧ  ହେଲାଣି   । କୁକୁଡା , ବତକମାନଙ୍କୁ  ଏହି  ଔଷଧ  ପିଇବା  ପାଣି  ମାଧ୍ୟମରେ  ଦେଲେ  ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ ର  ପ୍ରଭାବ  କମ୍  ହୋଇଥାଏ   ।

ମଣିଷ  କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଂକ୍ରମଣ  ଆଶଙ୍କା

ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ ର  ଏ ଯାବତ୍  ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ୧୦୦ରୁ  ଅଧିକ  ମନୁଷ୍ୟ  ମୃତ୍ୟୁମୁଖରେ   ପଡିସାରିଲେଣି   । ତେଣୁ  ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ  ପକ୍ଷୀଙ୍କ  କ୍ଷେତ୍ରରେ  ସୀମିତ  ନରହି  ପକ୍ଷୀଙ୍କଠାରୁ   ମଣିଷକୁ  ବ୍ୟାପିବାର  ଖବର  ପାଇ  ଖବର  ମଧ୍ୟ  ଆସୁଛି   । ଏବଂ  ଏହାକୁ  Zoonotic  disease  ବା  ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କଠାରୁ  ମଣିଷଙ୍କୁ  ବ୍ୟାପୁଥିବା  ରୋଗର  ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ  କରାଯିବାର  ଯଥାର୍ଥତା  ରହିଛି ; କିନ୍ତୁ  ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର  କଥା  ହେଉଛି  ବାର୍ଡଫ୍ଲୁ   ଭୂତାଣୁ  ସଂସ୍ପର୍ଶରେ  ଆସି  ରୋଗ  ଆକ୍ରାନ୍ତ  ହୋଇଥିବା  ମଣିଷଠାରୁ  ଆଉ  ଗୋଟିଏ  ସୁସ୍ଥ  ମଣିଷକୁ  ଏହି  ରୋଗ  ବ୍ୟାପେ  ନାହିଁ  ବା  ଡିଏଁ  ନାହିଁ   । ଏହା  ପଛରେ  ଏକ  ଚମକପ୍ରଦ  ଗବେଷଣା  ତଥ୍ୟ  ସାମନାକୁ  ଆସିଛି   । ସଦ୍ୟ  ଗବେଷଣାରୁ  ଜଣାପଡିଛି  ଯେ  ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁ  ଭୂତାଣୁ  ମଣିଷର  ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵ  ଶ୍ଵାସନଳୀରେ  ବଂଶବୃଦ୍ଧି   ତଥା  ଆକ୍ରାନ୍ତ  କରିପାରେ  ନାହିଁ ; କିନ୍ତୁ  ସେ  ନିମ୍ନ  ଶ୍ଵାସନଳୀ  ତଥା   ଫୁସ୍ ଫୁସ୍ ର  କ୍ଷୁଦ୍ରତମ  ପ୍ରକୋଷ୍ଠରେ  ସଂକ୍ରମଣ ଓ  ବଂଶବୃଦ୍ଧି  କରିଥାଏ   । ଆକ୍ରାନ୍ତ   ହୋଇଥିବା  ମଣିଷର  ନିମୋନିଆରେ  ମୃତ୍ୟୁ  ଘଟିଥାଏ  । ବାର୍ଡଫ୍ଲୁ  ବା  ଇନଫ୍ଲୁଏନଜା  ମଣିଷ  କ୍ଷେତ୍ରରେ  ମୁଖ୍ୟତଃ  କାଶ , ଛିଙ୍କ ଦ୍ଵାରା  ବାୟୁବାହିତ  ସଂକ୍ରମଣ  ଯୋଗୁଁ  ବ୍ୟାପିଥାଏ ; କିନ୍ତୁ  ଆକ୍ରାନ୍ତ  ମଣିଷଙ୍କ  କ୍ଷେତ୍ରରେ  ଫୁସ୍ ଫୁସ୍  ଭିତରେ  ସଂକ୍ରମଣ  ଯୋଗୁଁ  ଭୂତାଣୁଗୁଡିକ  କଫ , ଛିଙ୍କ  ମାଧ୍ୟମରେ  ବାହାରକୁ   ଆସିପାରିନଥାନ୍ତି   । ଭୂତାଣୁଜନିତ  ନିମୋନିଆ  ସାଧାରଣତଃ  କମ୍  ରୋଗ  ପ୍ରତିରୋଧ   ଶକ୍ତି  ଥିବା   ଛୋଟପିଲା  ଓ  ବୟସ୍କଙ୍କ  କ୍ଷେତ୍ରରେ   ସାଧାରଣ  ସୁସ୍ଥ  ମଣିଷ  ଅପେକ୍ଷା  ଅଧିକ  ପ୍ରଭାବଶାଳୀ   ହୋଇଥାଏ  ।

ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ  ସଚେତନତା

କୁକୁଡା  ବତକ  ଆଦି  ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ  ପରିଷ୍କାର  ପରିଚ୍ଛନ୍ନ   ଘରେ  ରଖିବା  ସହିତ  ସୁଷମ  ଖାଦ୍ୟ , ପାନୀୟ  ତଥା  ଠିକ୍  ସମୟରେ  ଟୀକାକରଣ   କରାଯିବା   ଉଚିତ୍   । ମୃତ  ପକ୍ଷୀଗୁଡିକ  ଏଣେତେଣେ  ନ ଫିଙ୍ଗି  ପୋଡିବା  ଚୂନ , କଷ୍ଟିକ ସୋଢା ,   ଫିନାଇଲ  ଆଦି  ବ୍ୟବହାର  କରି  ପୋତିଦେବା  ଉଚିତ୍    । ବହୁ  ସମୟରେ  ମଧ୍ୟ  କୁକୁଡାଙ୍କ  ଅନେକ  ରୋଗର  ଲକ୍ଷଣରେ  ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ  ଦେଖାଯାଏ   ଯେପରି  ସଂକ୍ରାମକ  ଶ୍ଵାସନଳୀ  ପ୍ରବାହ  ରୋଗ , ରାଣୀକ୍ଷେତ ରୋଗ , ଗୁମ୍ବୋର ରୋଗ  ଆଦି  ଯେଉଁ  ରୋଗଗୁଡିକର  ଲକ୍ଷଣ   ଅନେକାଂଶରେ  ଇନଫ୍ଲୁଏନଜା  ରୋଗ  ଲକ୍ଷଣ   ସହିତ  ମେଳ  ଖାଇଥାଏ   । ତେଣୁକରି  ଉପଯୁକ୍ତ  ସମୟରେ  ଓ ସଠିକ୍  ନିଦାନ   ସହିତ  ବିଭିନ୍ନ  ରୋଗର  ପ୍ରାଥମିକ   ତଦନ୍ତ ଓ ଟୀକାକରଣ  କରାଯିବା  ନିହାତି  ଆବଶ୍ୟକ   । ଆମର   ଭାରତୀୟ   ଖାଦ୍ୟ  ରାନ୍ଧିବା  ଶୈଳୀ  ଅନୁସାରେ  ମାଂସ , ଅଣ୍ଡା ଆଦି  ସିଝାଇ ଓ  ରାନ୍ଧି  ଖାଇଥାଉ  । ଯେଉଁଥିପାଇଁ  ବାର୍ଡ ଫ୍ଲୁର  ଭୂତାଣୁଗୁଡିକ   ଅତ୍ୟଧିକ  ଉତ୍ତାପରେ  ମରିଯାଇଥାନ୍ତି    । ତେଣୁ  କୁକୁଡା  ମାଂସ , ଅଣ୍ଡା  ଆଦି  ସିଝାଇ  ବା  ରାନ୍ଧି   ଖାଇଲେ  ଫ୍ଲୁର   କୌଣସି  ଭୟ  ରହିନଥାଏ  ।


ଅଧିକ ଜାଣିବା ପାଇଁ  - "ଓୟୁଏଟି"

ସଂଗୃହିତ -

ମୂଳ ବିଷୟ ବସ୍ତୁ

  • ଡଃ ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର
  • ଡଃ ପ୍ରବୀଣ କୁମାର ଦେହୁରୀ
  • ଡଃ ପ୍ରସବ କୁମାର ମିଶ୍ର

ସଂଶୋଧିତ ବିଷୟବସ୍ତୁ -

  • ଡଃ ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ମିଶ୍ର,  ପ୍ରଫେସର. କୁକ୍କୁଟ ବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗ, ଓୟୁଏଟି, ଭୁବନେଶ୍ଵର


© 2006–2019 C–DAC.All content appearing on the vikaspedia portal is through collaborative effort of vikaspedia and its partners.We encourage you to use and share the content in a respectful and fair manner. Please leave all source links intact and adhere to applicable copyright and intellectual property guidelines and laws.
English to Hindi Transliterate