অসমীয়া   বাংলা   बोड़ो   डोगरी   ગુજરાતી   ಕನ್ನಡ   كأشُر   कोंकणी   संथाली   মনিপুরি   नेपाली   ଓରିୟା   ਪੰਜਾਬੀ   संस्कृत   தமிழ்  తెలుగు   ردو

ଆଙ୍ଗୁଳିକା ଯାଆଁଳ ଉତ୍ପାଦନ

ଯାଆଁଳ ଉତ୍ପାଦନ

କେତେକ ଚାଷୀ ଯାଆଁଳକୁ ଆଙ୍ଗୁଳିକା (ଫିଙ୍ଗର ଲିଙ୍ଗ) କରିବା ପାଇଁ ସୁବିଧା ନଥିବାରୁ ନିଜସ୍ଵ ବଡ ପୋଖରୀରେ ଏକ କୋଣରେ କିଛି ଅଂଶକୁ ସରୁ ପତଳା ଜାଲ ଓ ବାଉଁଶ ଖୁଣ୍ଟ ଦେଇ ଆବଦ୍ଧ କରି ସେଠାରେ ଧାନୁଆ ଯାଆଁଳ ( ଫ୍ରାଏ) ଛାଡିଥାନ୍ତି ।

ଯାଆଁଳ ୪୦ ମିଲିଲିଟର ହେଲେ ସେହି ଘେରରୁ ଗଣତି କରି ପୋଖରୀରେ ଛାତି ଦିଅନ୍ତି ଓ ବଳକା ଆଙ୍ଗୁଳିକା ଯାଆଁଳ ବିକ୍ରି କରି ଲାଭବାନ୍ ହୁଅନ୍ତି । ଉନ୍ନତ ଯାଆଁଳ ପାଇଁ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ପୋଖରୀର ଆବଶ୍ୟକ ଯଥା ନର୍ସରୀ ଓ ରିୟରିଙ୍ଗ ପୋଖରୀ । ଗୁଣ୍ଡ ଯାଆଁଳ ଫ୍ରାଏ ହେବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ପୋଖରୀକୁ ରିୟରିଙ୍ଗ ପୋଖରୀ କୁହାଯାଏ ।

ଯାଆଁଳ ଗୁଡିକ ଛୋଟ ମାଛର ନମୁନା ସେଥିପାଇଁ ତାକୁ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଧାନ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ । ପ୍ରାୟତଃ ଏକ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଭାବେ ତିଆରି ନର୍ସରୀ ପୋଖରୀରେ ଗୁଣ୍ଡ ଯାଆଁଳର ଫ୍ରାଏ ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ୧୫ ରୁ ୨୧  ଦିନ ଲାଗେ ତାହାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଫ୍ରାଏରୁ ଫିଙ୍ଗରଲିଙ୍ଗ ହେବା  ପାଇଁ  ଦେଢରୁ ଅଢେଇ ମାସ ସମୟ ଲାଗେ ।

ଯାଆଁଳ ଛାଡିବା ପୂର୍ବରୁ ପୋଖରୀରେ ଅଣୁଖାଦ୍ୟ ପ୍ରୟୋଗ

ଯାଆଁଳ ଛାଡିବା ପୂର୍ବରୁ ପୋଖରୀରେ ଅଣୁଖାଦ୍ୟ ବା ପ୍ଲାଙ୍କଟନ୍ ହେବା ପାଇଁ ସାର ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ । ଏହି ପ୍ଲାଙ୍କଟନ୍  ହେଉଛି ମାଛ ଯାଆଁଳମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ । ସାଧାରଣତଃ ଜୈବିକ ସାର, କଞ୍ଚା ଗୋବର ହେକ୍ଟର ପ୍ରତି ୧୦, ୦୦୦ କିଗ୍ରା ଯାଆଁଳ ଛାଡିବାର ୧୫ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ । ଅତିରିକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଗୁଣ୍ଡ ହୋଇଥିବା ବାଦାମ ପିଡିଆ  ଏବଂ ଭଲ ମାନର ଚାଉଳ କୁଣ୍ଡା ୧:୧ ଅନୁପାତରେ ମିଶାଇ ଯାଆଁଳଗୁଡିକ ଭଲ ବଢନ୍ତି । ଫିଙ୍ଗର ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ହେକ୍ଟର ପ୍ରତି ରୁ ୫ ଲକ୍ଷ ଗୁଣ୍ଡ ଯାଆଁଳ ଛଡାଯାଏ । ଏହା ଦ୍ଵାରା ଯାଆଁଳ ବଢିବାର ହାର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ଏବଂ ୩ ମାସରେ ଉନ୍ନତ ଫିଙ୍ଗର ଲିଙ୍ଗ ମିଳିଥାଏ । ନର୍ସରୀ ପୋଖରୀରୁ ଗୁଣ୍ଡ ଯାଆଁଳରୁ ଯାଆଁଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ । ନର୍ସରୀ ପୋଖରୀରେ ୧୫ ଦିନ ବେଳକୁ ଯାଆଁଳ ଆକାର ୨୫-୩୦ ମିମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ଏହାକୁ ଫ୍ରାଏ କୁହାଯାଏ । ପ୍ରଶ୍ନଟିଏରୁ ଫିଙ୍ଗର ଲିଙ୍ଗ କରିବା ପାଇଁ ୨୫-୩୦ ମିମି ଆକୃତିର ପ୍ରାଏ। ୨-୩ ଲକ୍ଷ ପ୍ରତି ହେକ୍ଟର ଛଡାଯାଏ । ମାସକରେ ଏହି ଯାଆଁଳ ଫିଙ୍ଗର ଲିଙ୍ଗ୍ ହୁଏ। ଅନ୍ୟୂନ ୮୦ ମିଲିଲିଟର ପରେ ଏହାକୁ ସଂଗ୍ରହ କରଯାଏ I

ଉନ୍ନତ ଯାଆଁଳ ଉତ୍ପାଦନରେ ସତର୍କତା

ଭାରତରେ ଦୁଇ ଶହରୁ ଅଧିକ କାର୍ପ (କାତି ଜାତୀୟ ମାଛ) ହାଚେରୀ ଅଛି ତଥା ଓଡ଼ିଶାରେ ମଧ୍ୟ ୧୦୦ରୁ ଅଧିକ ହାଚେରୀ ଅଛି । ତେଣୁ ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ ଯାଆଁଳ ଉତ୍ପାଦନରେ ଆମ ଦେଶ ସ୍ଵାବଲମ୍ବୀ ହୋଇଛି, କିନ୍ତୁ ଉନ୍ନତମାନର ଜାଆଁଳ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ପ୍ରଚେଷ୍ଟାର ଅଭାବ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇଛି । କେତୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ଦ୍ଵାରା ମାଛ ଯାଆଁଳ ମାନର ଉନ୍ନତି ଅଣାଯାଇ ପାରିବ ।

  • ପ୍ରଜନନ ସମୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଜାତିର କାର୍ପ ମାଛମାନଙ୍କୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ପ୍ରଜନନ କରାଯିବା କଥା, ମାତ୍ର ହାଜୋଟରୀ ପରିଚାଳକମାନେ ରୋହି, ଭାକୁର, ମିରିକାଳୀ ମାଛମାନଙ୍କୁ ଏକା ସାଙ୍ଗରେ ହରମୋନ୍ ଇଞ୍ଜେକସନ୍ ଦେଇ ଛାଡି ଦେଉଛନ୍ତି । ତା ଦ୍ଵାରା ସଂକରୀ କରଣର ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ ଏବଂ ଏହା ଦ୍ଵାରା ସୁଦ୍ଧ ଉତ୍ପାଦନର ବାଧା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ତେଣୁ ଏକକାଳିନ ପ୍ରଜନନ ହାଚେରୀ ପରିଚାଳକମାନେ ନେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।
  • ଗୋଟିଏ ମାଛକୁ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଜନନ କରାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଯେତେ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ପୋଖତା ମାଛ ପ୍ରତିବର୍ଷ ବ୍ୟବହାର କରିବେ  ସେତେ ଭଲ ।
  • ଫର୍ମରେ ପୋଖତା ମାଛ ବଢାଇବା ପାଇଁ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ । ବିଭିନ୍ନ ଦିନର ପ୍ରଜନନ ହେଉଥିବା ମାଛ ଯାଆଁଳ ଆକ୍ର ଆକ୍ର ନେଇ ନିଜ ଫର୍ମରେ ପୋଖତା ମାଛ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ । ତା' ଦ୍ଵାରା ଅନ୍ତପ୍ରଜନନ ପତନ କିମିବାର ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ ।
  • ନଦୀ, ଅନ୍ୟ ହାଚେରୀ କିମ୍ବା ଉନ୍ନତ କିସମର ଯାଆଁଳ ଯେପରି ଉନ୍ନତ ଭାକୁର ମାଛ ‘ଜୟନ୍ତୀ ରୋହି'। ସଂଗ୍ରହ କରି ନିଜ ଫାର୍ମରେ ରଖିବେ ଏବଂ ତାକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବହାର କରିବେ ।

ସଂଗୃହିତ  -

  1. ସତୀଶ ରଞ୍ଜନ ଦାଶ, ଜିଲ୍ଲା ମତ୍ସ୍ୟ ଅଧିକାରୀ (ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ)
  2. କୃଷି ବ୍ୟୁରୋ


© 2006–2019 C–DAC.All content appearing on the vikaspedia portal is through collaborative effort of vikaspedia and its partners.We encourage you to use and share the content in a respectful and fair manner. Please leave all source links intact and adhere to applicable copyright and intellectual property guidelines and laws.
English to Hindi Transliterate