অসমীয়া   বাংলা   बोड़ो   डोगरी   ગુજરાતી   ಕನ್ನಡ   كأشُر   कोंकणी   संथाली   মনিপুরি   नेपाली   ଓରିୟା   ਪੰਜਾਬੀ   संस्कृत   தமிழ்  తెలుగు   ردو

ହତଭାଗ୍ୟ ଓଟର କାହାଣୀ

ହତଭାଗ୍ୟ ଓଟର କାହାଣୀ

ଉପକ୍ରମ

ଗୋଟିଏ ଜଙ୍ଗଲରେ ‘ମାଦୋତ୍କତ୍’ ନାମରେ ଜଣେ ସିଂହ ରାଜା ବସବାସ କରୁଥିଲେ । ମାଦୋତ୍କତ୍ର କେତେକ ଅନୁଚର ତାଙ୍କ ସହିତ ବସବାସ କରୁଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଶୃଗାଳ, କୁଆ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜୀବଜନ୍ତୁ ପ୍ରଧାନ ଥିଲେ। ଦିନେ ରାଜାଙ୍କର ଅନୁଚରମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ବୁଲୁଥିବା ସମୟରେ ଏକ ଓଟକୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ । ସିଂହ ମହାରାଜଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଁଚି କହିଲେ, ‘ମହାରାଜ’! ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଏକ ଅଦ୍ଭୂତ ଜୀବ ବୁଲୁଥିବାର ଦେଖିଲୁ । ସିଂହ କହିଲା, “ପ୍ରିୟ କୁଆ! ତୁମେ ତା’ ନିକଟକୁ ଯାଅ, ତାଙ୍କର ପରିଚୟ ଏବଂ ସେ କେଉଁଠାରୁ ଓ କାହିଁକି ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ତାହା ବୁଝି ମୋତେ କୁହ”? ଆଦେଶ ପାଇ କୁଆ ତତ୍ କ୍ଷଣାତ୍ ଓଟ ମହାଶୟଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଁଚିଗଲା । ଏବଂ ତା’ର ପରିଚୟ ପଚାରି ବୁଝି ରାଜାଙ୍କୁ ଆସି କହିଲା, ‘ମହାରାଜ’ ଅଦ୍ଭୂତ ଜୀବଟି ହେଉଛି ଏକ ଓଟ । ମହାରାଜ! ଜୀବଟିକୁ ହତ୍ୟାକରି ଯଦି ଭୋଜନ କରାଯାଆନ୍ତା ତା’ହେଲେ ବେଶ୍ ଭଲ ହୁଅନ୍ତା ।

ବର୍ଣ୍ଣନା

ମହାରାଜ୍ ସିଂହ କହିଲେ, ‘ନା’ ତୁମେ ଭୁଲ୍ କହୁଛ । ସେ ମୋ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆସିଛନ୍ତି । ତେଣୁ ପ୍ରଥମତଃ ସେ ମୋର ଜଣେ ବନ୍ଧୁ । ତେଣୁ ମୋର ତାଙ୍କୁ ମାରିବା ଠିକ୍ ହେବ ନାହିଁ । ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ମୋ ନିକଟକୁ ନେଇଆସ । ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧୁତା କରି ଜୀବନର ସୁଖ, ଦୁଃଖକୁ ତାଙ୍କ ସହିତ ବାଂଟି ନେଇ ଖୁସିରେ ସମୟ ଅତିବାହିତ କରିବାକୁ ଚାହେଁ । ମହାରାଜଙ୍କର ଏପରି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଓଟ ମହାଶୟଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଁଚିଲେ । ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଭାଜନ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ । ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଜଙ୍ଗଲରେ ତୁମେ ନିରାପଦରେ ବିଚରଣ କରି ପାରିବ, ଯଦି ତୁମେ ସିଂହ ମହାରାଜଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧୁତା କରିବ ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି ଓଟ ମହାରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବାକୁ ବାହାରିଲେ । ମହାରାଜଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଁଚି ଓଟ କହିଲା ‘ମହାରାଜ’! ମୁଁ ‘କ୍ରାଥାନକ’ । ଆପଣଙ୍କ ଜଙ୍ଗଲରେ ଆସି ଏଇ କିଛିଦିନ ହେବ ପହଁଚିଛି । ସେ ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରୀଦଳରୁ ଅଲଗା ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସିଛି ବୋଲି କହିଲା ।

ଓଟ ମହାଶୟଙ୍କ କଥା ଶୁଣିସାରିବା ପରେ ମହାରାଜ କହିଲେ, ‘ତୁମେ ଗ୍ରାମକୁ ଯାଇ ପଶୁ ପରି ବୋଝ ବୋହି ନିଜକୁ ଏତେ କଷ୍ଟ ଦିଅ ନାହିଁ । ତୁମେ ଏଠାରେ ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ରୁହ । ନିର୍ଭୟର ସହିତ ତୁମେ ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ବସ ବାସ କର ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲର ଏହି ବହଳିଆ ସବୁଜ ଘାସକୁ ଖାଇ ଆନନ୍ଦରେ କାଳାତିପାତ କର । ଏହି କଥାଶୁଣି ଓଟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲର ଜୀବଜନ୍ତୁ ମାନଙ୍କ ସହ ବାସ କଲା । ଦିନେ ମହାରାଜ ମାଦୋତ୍କତ୍ ଓ ଏକ ବିରାଟକାୟ ହାତୀ ମଧ୍ୟରେ ସଂଘର୍ଷ ହେଲା । ହାତୀର ଲମ୍ବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମହାରାଜା ମାଦୋତ୍କତ୍ ଭୀଷଣ ଆହତ ହୋଇଥାଆନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଶରୀର ରୁଗ୍ଣ, ଜୀର୍ଣ୍ଣ ଶୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପଡିଥାଏ । ମହାରାଜ୍ ଏତେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ପଡିଥାଆନ୍ତି ଯେ, ଗୋଟିଏ ପାଦ ମଧ୍ୟ ଆଗକୁ ପକାଇପାରୁ ନଥାନ୍ତି । ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଥିବା ଅନୁଚର ବର୍ଗ ଯିଏ କି ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ମହାରାଜଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ସେମାନେ କ୍ରମେ ଖାଦ୍ୟ ନ ପାଇ ଉପବାସ ରହିଲେ ।

ଏହାପରେ ମହାରାଜ ସିଂହ କହିଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଖାଦ୍ୟ ଅନ୍ୱେଷଣରେ ଯାଅ । ଖାଦ୍ୟ ନେଇ ଆସିଲେ ମୁଁ ଏଠାରେ ତାକୁ ମାରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗାଇ ପାରିବି । ତେଣୁ ଜଙ୍ଗଲର ସମସ୍ତ ଜୀବ ଜନ୍ତୁ ଏଣେ ତେଣେ ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲେ କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଠାରେ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଲେ ନାହିଁ । ସମସ୍ତେ ନିରାଶ ହୋଇ ଫେରିଲେ । ଦିନେ ‘ଶୃଗାଳ’ କୁଆକୁ କହିଲା, ‘ଭାଇ’! ଏକ ଉପାୟ ଅଛି । ଆମେ ଯଦି ତାହା କରିପାରିବା ତା’ହେଲେ ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଅନ୍ୱେଷଣରେ ଯିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ । ଏହି କଥା ଶୁଣି କୁଆ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଚମ୍ବିତ ହୋଇ କିପରି ତାହା କରାଯାଇ ପାରିବ ବୋଲି କହି ଶୃଗାଳକୁ ପଚାରିଲା । ଶୃଗାଳ କହିଲା, ‘ଆମେ ଯଦି ଏହି ଓଟକୁ ମାରିଦେଇ ପାରିବା ତା’ହେଲେ ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ମିଳିପାରିବ ।

ଉତ୍ତରରେ ‘କୁଆ’ କହିଲା, ‘ତୁମେ ଠିକ୍ କହୁଛ ଶୃଗାଳଭାଇ । କିନ୍ତୁ ଆମର ରାଜା ଯିଏକି ଓଟଙ୍କର ଘନିଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ । ସେ କ’ଣ ଏହି କଥାରେ ସମ୍ମତି ପ୍ରଦାନ କରିବେ । ଶୃଗାଳ କହିଲା, ‘ଦେଖ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କୁ ରାଜି କରାଇ ପାରିବି । ତୁମେ ଏଠାରେ ମୋର ଫେରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିବ । ଏହା କହି ଶୃଗାଳ କୁଆ ନିକଟରୁ ବିଦାୟ ନେଲା ଓ ଯାଇ ପହଁଚିଲା ମହାରାଜ୍ ସିଂହଙ୍କ ଦରବାରରେ । ଶୃଗାଳ ନମ୍ର ଭାବରେ ହାତଯୋଡି କହିଲା, ‘ମହାରାଜ’! ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ସାରା ଜଙ୍ଗଲ ଖାଦ୍ୟ ଅନ୍ୱେଷଣ କଲୁ । କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଠାରେ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଲୁ ନାହିଁ । ତେଣୁ ଆମ୍ଭେମାନେ କ’ଣ କରିବୁ? ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଖୁବ୍ ଭୋକିଲା ଅଛୁ । ଏପରିକି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଚାଲିବାକୁ ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟ ଲାଗୁଛି । ଯଦି ଆପଣ ଓଟଟିକୁ ମାରିଦିଅନ୍ତେ, ତା’ହେଲେ ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ମିଳନ୍ତା ।

ମହାରାଜ ଏକଥା ଶୁଣିବା ପରେ ଚିତ୍କାର କରିଉଠିଲେ ଏବଂ କହିଲେ, ‘ଶୃଗାଳ’! ତୁମେ କ’ଣ ମୋତେ ଲଜ୍ଜା, ଅପମାନ ଦଉଛ? ସେ ହେଉଛନ୍ତି ମୋର ବନ୍ଧୁ । ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ନିର୍ଭୟରେ ବିଚରଣ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେଇଛି । କିପରି ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନିଜ ହାତରେ ହତ୍ୟା କରିବି । ଜଣକ ନିକଟରେ ବନ୍ଧୁ ହିସାବରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ମୋ ପକ୍ଷରେ ଜଘନ୍ୟ ଅପରାଧ ହେବ । ଏହା ଶୁଣି ଶୃଗାଳ କହିଲା, ‘ମହାରାଜ’! ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଠିକ୍ କଥା । କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେ ନିଜେ ତାଙ୍କ ଆଡୁ କହନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ତା’ହେଲେ ମହାରାଜ୍ ଆପଣଙ୍କୁ ପାପ ଲାଗିବ ନାହିଁ । ଯଦି ଏହା ନକରି ପାରିବେ, ତା’ହେଲେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣ ଜଣକୁ ହତ୍ୟା କରି ଖାଦ୍ୟ ରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରିପାରନ୍ତି । କାରଣ ଆପଣଙ୍କର ବଂଚିବା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ନିତ୍ୟାନ୍ତ ଜରୁରୀ । ଆମ୍ଭେମାନେ ଯଦି ଆମର ଅତି ଆପଣାର ମହାରାଜାଙ୍କର ଦୁଃଖ ସମୟରେ ସମଦୁଃଖି ହୋଇ ନପାରିଲୁ ତା’ହେଲେ ଆମର ବଂଚି ରହି ଲାଭ କ’ଣ? କଥାରେ କୁହାଯାଇଛି, ‘ପରିବାରର ମୁଖ୍ୟ ଯେତେ ବିପଦ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ । ସେ ଯଦି ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବେ ତା’ହେଲେ ପରିବାରର ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡି ଥାଆନ୍ତି । ତେଣୁ ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ଜୀବଜନ୍ତୁ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ, ଯଦି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣଙ୍କର କିଛି ହୋଇଯାଏ, ତା’ହେଲେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ହତାଶ୍ ହୋଇଯିବୁ ।

ଏହା ଶୁଣିବା ପରେ ମହାରାଜ୍ ସିଂହ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ଭଲ ଭାବୁଛ ତାହା କର । ଏହା ଶୁଣି ଶୃଗାଳ ଅନ୍ୟ ଜୀବ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସିଲା ଏବଂ କହିଲା, ‘ଭାଇମାନେ’, ‘ଆମର ମହାରାଜ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ପଡିଛନ୍ତି । ସେ ଯଦି ସୁସ୍ଥ, ସବଳ ହୋଇ ନ ଉଠନ୍ତି ତା’ହେଲେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିବ କିଏ? ଯଦି ତାଙ୍କର କିଛି ଘଟିଯାଏ? ତା’ହେଲେ ଆମ୍ଭେମାନେ କ’ଣ କରିବୁ? ତେଣୁ ସମସ୍ତେ ମୋ ସହିତ ଆସ । ଆମେ ସମସ୍ତେ ଯାଇ ମହାରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବା । ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଗୁହାରୀ ଶୁଣିବେ ।

ଏହାପରେ ଜଙ୍ଗଲର ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଏକ ସଂଗରେ ଯାଇ ମହାରାଜ ସିଂହଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଁଚିଲେ । ମହାରାଜ ସିଂହଙ୍କର ଏପରି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ଦୁଃଖରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହ ଆସିଯାଉଥାଏ । ମହାରାଜ ଏମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ସଙ୍ଗରେ ଦେଖି ପଚାରିଲେ, ‘କଣ ଜଙ୍ଗଲରୁ କିଛି ଖାଦ୍ୟ ପାଇଲ’? ଜୀବଜନ୍ତୁମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକସ୍ୱରରେ କହିଲେ, ‘ମହାରାଜ’ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଆମ୍ଭମାନେ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଲୁ ନାହିଁ । ତେଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣ ଜଣକୁ ମାରି, ଆପଣ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତୁ । ଏହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସୁସ୍ଥ, ସବଳ ହୋଇପାରିବେ । ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନଦାନ କରି ଆମ୍ଭମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପୁରୀକୁ ଯାଇପାରିବୁ । ପ୍ରଥମେ କୁଆ ବାହାରିଲା ନିଜ ଜୀବନ ଦାନ କରିବା ପାଇଁ । ଏହା ଦେଖି ଶୃଗାଳ କହିଲା, ତୁମର ଶରୀର ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ର । ଯଦି ମହାରାଜ୍ ତୁମକୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି । ‘ତା ହେଲେ ତାଙ୍କର କ୍ଷୁଧା ମେଂଟିବ ନାହିଁ । ଆମ୍ଭମାନେ ତୁମର ଭକ୍ତି ଦେଖିଲୁ । ତୁମେ ଆଉ ଅଧିକ ଭକ୍ତି ଦେଖାଇ ମହାରାଜାଙ୍କୁ ତୁମ ନିକଟରେ ଋଣୀ କରିଦିଅ ନାହିଁ । ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ମର୍ତ୍ୟ ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ । ସେହିପରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ମହାରାଜଙ୍କ ପାଇଁ ମୋ ଜୀବନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ । ଏହା କହି ଶୃଗାଳ ମହାରାଜଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନମ୍ର ଭାବରେ ଠିଆ ହୋଇ ନିଜକୁ ହତ୍ୟା କରି ଖାଆନ୍ତୁ ବୋଲି କହିଲା ଏହାଦ୍ୱାରା ତା’ର ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତି ଘଟିବ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କହିଲା ।

ଜୀବଜନ୍ତୁ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି କଥୋପକଥନ ଦେଖି ମହାରାଜ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖ ପ୍ରକାଶ କରୁଥାଆନ୍ତି । ଓଟ ଏହି ସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ନୀରବରେ ଦେଖୁଥାଏ । ସେମାନଙ୍କ କଥୋପକଥନ ଶୁଣି ସାରିବା ପରେ ଓଟ ଉଭୟ ଶୃଗାଳ ଏବଂ କୁଆକୁ କହିଲା, ବାଃ ବାଃ, ଭାଇ ତୁମେ ମାନେ ତ ଭଲ କହୁଛ । ଉଭୟ ହେଉଛ ମାଂସାଶୀ ପ୍ରାଣୀ ଏବଂ ସିଂହ ମହାରାଜ ମଧ୍ୟ ମାଂସାଶୀ । ତେଣୁ ସେ କିପରି ତମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରିବେ । ତେଣୁ ତମ୍ଭେମାନେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ । ମୁଁ ହେଉଛି ଏକ ତୃଣ ଭୋଜୀ ପ୍ରାଣୀ । ମହାରାଜ ମୋତେ ମାରି ତାଙ୍କର କ୍ଷୁଧା ପ୍ରଶମିତ କରନ୍ତୁ । ଏହା କହିସାରିବା ପରେ ଓଟ ମହାରାଜଙ୍କ ନିକଟରେ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇ ଠିଆ ହେଲା । ଓଟ କହିଲା, ‘ମହାରାଜ’! ଆପଣ ଅନ୍ୟ ଜୀବଜନ୍ତୁ ମାନଙ୍କୁ ନ ମାରି ମୋତେ ମାରି ଦିଅନ୍ତୁ । ଏହି କଥା ଶୁଣି ସାରିବା ପରେ ସିଂହ ଓଟ ଉପରକୁ ଲମ୍ପ ପ୍ରଦାନ କରି ତାକୁ ମାରି ଦେଲା । ଶେଷରେ ମହାରାଜଙ୍କ ସହିତ ଅନ୍ୟ ଜୀବଜନ୍ତୁମାନେ ଓଟକୁ ଖାଦ୍ୟ ରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରି ନିଜ ନିଜର କ୍ଷୁଧା ପ୍ରଶମିତ କରିଥିଲେ ।

ଏହା କହିସାରି ସଂଜୀବକ କହିଲେ, ‘ଖଳ ପ୍ରକୃତିର ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବଦା କୁ ଚିନ୍ତା ମନ ମଧ୍ୟକୁ ଆଣନ୍ତି । ସେମାନେ ସଦାସର୍ବଦା ଅନ୍ୟକୁ କିପରି ଖାଲରେ ପକାଇବେ ତାହା ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି । ଯେ କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ହେଉ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ତୁମକୁ ଜୀବନରୁ ମଧ୍ୟ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି । ସଂଜୀବକ କହିଲେ, ମହାରାଜ ପିଙ୍ଗଳକଙ୍କୁ କେହି ନା କେହି ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ କିଛି କହିଛି । ଯାହା ଦ୍ୱାରା କି ମହାରାଜ ମୋ ଉପରେ କ୍ଷୁବ୍ଧ । ମୁଁ ଭଲଭାବରେ ତାହା ଜାଣି ପାରୁଛି । ତୁମେ ମୋର ଜଣେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବନ୍ଧୁ । ତେଣୁ ତୁମେ ହିଁ ମୋତେ କୁହ ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ମୁଁ କ’ଣ କରିପାରିବି? ଦମନକ କହିଲେ, ‘ବନ୍ଧୁ’! ଯେତେ ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଛାଡି ଚାଲିଯାଅ । ସଂଜୀବକ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ ମଧ୍ୟ କୌଣସିଠାରେ ନିରାପଦରେ ରହିପାରିବି ନାହିଁ । ମୁଁ ଯେଉଁଠାକୁ ଗଲେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋତେ ଅନୁସରଣ କରିବେ । ତେଣୁ ମୋ ପାଇଁ ବର୍ତ୍ତମାନ କୌଣସି ରାସ୍ତା ନାହିଁ । ବରଂ ଉଚିତ୍ ହେବ, ମୁଁ ଏଠାରେ ରହି ଯେତେ ବଡ ବିପଦ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ସାହସର ସହିତ ସାମ୍ନା କରିବି ।

ସଂଜୀବକଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଦମନକ ଚିନ୍ତାକଲେ, କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମଧ୍ୟ ସଂଜୀବକଙ୍କୁ ଭୁଲାଇ ହେବ ନାହିଁ । ହୁଏତ ସଂଜୀବକ ତାଙ୍କର ଶିଂଘ ମାଧ୍ୟମରେ ମହାରାଜ ପିଙ୍ଗଳକଙ୍କୁ ମାରି ଦେଇ ପାରନ୍ତି । ଦମନକ କହିଲେ, “ବନ୍ଧୁ ତୁମେ ଯାହା କହୁଛ ତାହା ସତ । କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମହାରାଜଙ୍କର ଶକ୍ତି ସଂପର୍କରେ ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ । ତୁମେ ହୁଏତ ତାଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ନିକଟରେ ପରାଜିତ ହୋଇପାର ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ପକ୍ଷୀ ଦଂପତିଙ୍କୁ ଆପଣାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ କରି ପାରିଥିଲା ।” ସଂଜୀବକ ପଚାରିଲେ, ‘କିପରି ଏହା ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିଲା’?

ଆଧାର - ଓଡ଼ିଆ ଗପ



© 2006–2019 C–DAC.All content appearing on the vikaspedia portal is through collaborative effort of vikaspedia and its partners.We encourage you to use and share the content in a respectful and fair manner. Please leave all source links intact and adhere to applicable copyright and intellectual property guidelines and laws.
English to Hindi Transliterate